Intussen in het asiel: De Nokia

Intussen in het asiel: De Nokia

Voor noodgevallen is het asiel altijd bereikbaar via een noodnummer dat binnenkomt op een -ouderwetse, gebutste, aftandse maar nog steeds goed tegen zijn taak opgewassen- Nokia telefoon. Die gaat elke dag tussen vijf uur ’s middags en ‘s ochtends acht uur overal mee naar toe. Heel vaak gaat ie niet. Maar áls ie rinkelt is er meestal ook echt s… aan de knikker.

Dierenambulance

Syl is met vakantie dus verdelen Marlies en ik haar taken tussen ons twee. Donderdag en vrijdag is Marlies aan de beurt voor de noodtelefoon. Het eerste telefoontje dat ze krijgt is niets bijzonders en gaat over een gevonden konijn. Die mag natuurlijk gewoon komen.

Dan, vrijdagnacht, is Marlies in diepe slaap als de Dierenambulance Leiden belt op De Nokia. Zo diep dat Marlies even niet meer weet wie ze is of waar ze ook alweer werkte en alleen slaapdronken “hallo” kan zeggen. Yvonne van de Dierenambulance herkent Marlies’ stem en deelt mede dat er een aangereden kat is gevonden. Na overleg besluiten ze om naar een dierenarts te gaan, die het diertje pijnstillers geeft en het advies om de volgende ochtend foto’s te laten maken.

Poes Anneloes komt een dag nadat ze door haar eigenaar was opgehaald alweer bij Dierentehuis Stevenshage terecht, helaas ditmaal met een gebroken bekken.

Bekende kat

Een uurtje later belt Yvonne Marlies op en meldt dat de kat in onze nachtopvang zit en een chip heeft die niet geregistreerd staat. Yvonne appt Marlies een foto voor Instagram. Slaapdronken of niet, Marlies herkent het poesje onmiddellijk. Ze heeft de kat in kwestie namelijk die ochtend van een chip voorzien en aan de eigenaar mee terug gegeven. Anneloes, zoals we haar hebben genoemd, heeft een week bij ons gezeten als zwerfkat. Nog geen 12 uur nadat ze het asiel verliet, is Anneloes dus weer terug, zij het in een stuk minder florissante toestand.

Gebroken bekken

Zaterdag maakt Dierenartsenpraktijk de Keerhoeve röntgenfoto’s. Het bekken van Anneloes is op drie plaatsen gebroken en een vrij kostbare operatie is noodzakelijk voor spoedig herstel. De eigenaar schrikt, die kosten zal ze niet kunnen dragen. We stellen haar voor om afstand te doen en schoorvoetend gaat ze -in het belang van Anneloes- daarmee akkoord. Intussen krijgt Anneloes alle pijnstilling die ze maar mag hebben.

Op zaterdagochtend krijg ik de telefoon terug van Marlies. “Ik ben er wel weer even klaar mee, die noodgevallen…” zegt ze geeuwend.

Het bekken van poes Anneloes blijkt op drie plaatsen gebroken. Een kostbare operatie is noodzakelijk voor haar herstel.

Verlamde achterpoten

Zaterdagavond. Net terug van een inspannende dag Dierentrainer-opleiding sta ik op het punt om een hap te nemen van mijn avondeten als De Nokia overgaat. Dierenambulance. Zwerfkat. Gewond. Met chip, eigenaar niet bereikbaar. “Meteen brengen” zeg ik.

Als we hem bekijken, vertoont de kat geen sporen van een verkeersongeluk, zoals schaafwonden of afgebroken nagels. Zijn achterpoten kan hij niet gebruiken. Ik beschrijf zijn toestand in de groepsapp die we met de Keerhoeve hebben (waarin we de dierenartsen zelfs in hun vrije weekend om advies kunnen vragen…). Binnen de kortste keren reageert dierenarts Suzanne: “Zijn z’n voetjes warm of koud?”. “Koeler dan voorpoot” antwoord ik. “Ik kan even langsrijden” is het antwoord. Ik zeg geen nee.

Ondervoede zwerfkat

Intussen belt Dierenambulance Alphen aan den Rijn op De Nokia. Of ze mogen komen met een ondervoede zwerfkat die is gevonden in Woubrugge. Eén woord als antwoord: “natuurlijk”. Tegelijkertijd arriveren Dierenambulance Alphen en dierenarts Suzanne. Als ik haar bedankt voor haar komst zegt ze: “tja, ik moest toch nog boodschappen doen”. Ze bekijkt meteen het zwerfpoesje uit Woubrugge, dat behoorlijk mager en viezelig is, vlooien en klitten heeft maar levendig is en ook graag wil eten. Advies: vlodruppels, een maaltijd en een lekker bed.

Geen bloedsomloop

De verlamde kat evenwel baart Suzanne meer zorgen. Hij heeft een bizar onregelmatige hartslag, geen voelbare pols in zijn liezen en totaal geen pijnreactie in zijn achterpoten. “Ik ga hem even pesten” zegt ze en knipt een paar nagels tot in het leven af. De kat verblikt of verbloost niet terwijl normaal gesproken zo’n actie minstens een schreeuw of een grauw oplevert. Ik verwacht een bloedbad maar er vloeit geen druppel. De diagnose: zeer waarschijnlijk een bloedstolsel in een groot bloedvat in de rug. Er is geen bloedsomloop meer in het achterlijf. Genezingskans: zeer klein. Nogmaals proberen we om de eigenaar te bereiken. Na wikken en wegen besluiten Suzanne en ik gezamenlijk om de zwerfkat in te laten slapen.

p.s. Donderdag opereert het team van Dierenkliniek Rijngeest het bekken van poes Anneloes voor een speciaal “asieltarief”. Inclusief foto’s, nazorg en medicatie komen de totale kosten op zo’n 1200 euro. Op de actiepagina van onze website zijn we voor haar een inzameling gestart.

p.p.s. De verlamde zwerfkat blijkt Royke te heten, 13 jaar oud te zijn en uit Den Haag te komen. Het is een raadsel hoe hij in Leiden terecht is gekomen en hoe hij verlamd is geraakt. De eigenaar was niet bereikbaar omdat ze in het buitenland was. Woensdag komt ze in het asiel langs om het verhaal te horen en is het dan eens met ons besluit om hem te laten inslapen. Ze is bedroefd maar opgelucht te horen dat hij in zijn laatste uren zorg en liefde heeft gekregen.

De noodtelefoon van Dierentehuis Stevenshage in Leiden.

2 gedachten over “Intussen in het asiel: De Nokia

  1. Ach ach ach…..heb tranen in mijn ogen om te lezen dat er twee lieverds naar de hemel zijn. Tijger mijn kat is alweer 4 weken geleden overleden……en dan dit lezen geeft me toch een grote bron in mijn keel……

  2. Respect voor jullie snachts je bed uit. Plus de emoties die toch vrij komen bij elk dier in hulpeloze toestand. Hoop dat t goed komt met het poesje die geopereerd is.

Reageren is niet mogelijk.

Reageren is niet mogelijk.