Intussen in het asiel: Konijn Beemster

Intussen in het asiel: Konijn Beemster

Hoera, Beemster staat als plaatsbaar op de website! Normaal gesproken is dat niet iets waar we in dit blog uitgebreid bij stilstaan maar dit keer… dat zit zo.

Konijn Beemster bij Dierentehuis Stevenshage in Leiden.

Gatenkaas

Beemster is een konijn. Bij binnenkomst zit hij onder de wonden en doet denken aan een gatenkaas. (Drie keer raden hoe hij aan zijn naam is gekomen). Bijtwonden leiden bij katten en konijnen geregeld tot abcessen. Bij konijnen breken die vaak niet – zoals bij katten – spontaan open, maar kapselen in omdat konijnen een andere vorm van pus ‘maken’. Een beetje smeerkaasachtig dik en vettig en daardoor moeilijk tot niet wegspoelbaar. (Oh, gemiste kans. Goudkuipje zou ook een leuke naam geweest zijn. Ik dwaal af.)

Ontstoken wonden

Moesten we raden naar de voorgeschiedenis: mens koopt twee konijntjes in de veronderstelling zusjes, konijntjes groeien op, blijken broertjes, vechten, vechten heftig, op een dag ontsnapt er eentje.

Uiteindelijk kunnen we alleen afgaan op de feiten. We stellen vast dat Beemster een konijn is met vele en ontstoken wonden, die wat stilletjes en schichtig is en gelukkig wel goed eet. In overleg met de dierenarts wachten we af terwijl we doen wat we kunnen: kruiden (vers en in tinctuurvorm), goede voeding, vers water, tijd en rust. In de afgelopen drie weken zien we de wondkorsten verdwijnen en komt er gave huid tevoorschijn met een waasje nieuw donshaar. Moeder natuur heeft met een klein beetje ondersteuning van ons haar werk weer gedaan. Na zijn castratie is Beemster wat ons betreft klaar voor een nieuw thuis, ditmaal met een vriendínnetje.

Konijnkunde

Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik vond konijnen altijd maar een beetje meh. Leuke koppies hoor maar zo lastig om hun stemming te ‘lezen’. Super schrikkerig of juist humeurig. Wegspurten als je ze oppakt. Trappen als je ze vast hebt. Geen leuke geluidjes zoals een spinnende kat. En waarom zijn ze in hemelsnaam zo kieskeurig bij het voorstellen aan een ander konijn? Allemaal onwetendheid. Ik – en velen met mij – had nooit de moeite en tijd genomen om me te verdiepen in het fenomeen konijn, voor iemand op mijn plek natuurlijk ongepast. (Maakt u zich geen zorgen, bij Stevenshage werken deskundige en gediplomeerde konijnenverzorgers.) Het afgelopen jaar verdiepte ik me daarom in Het Konijn. Van een paar online workshops, deskundige websites en gewoon konijnen rustig observeren kun je al zoveel leren.

Training met konijn Twoface bij Dierentehuis Stevenshage in Leiden.

Prooidieren

Inmiddels weet ik dat ze, omdat ze prooidieren zijn, hun innerlijke toestand zoveel mogelijk verbergen. Dat oppakken en van boven benaderen, veel weg heeft van gegrepen worden door een roofdier, met wegsprinten en spartelen tot gevolg.

Dat humeurigheid vaak een oorzaak heeft in fysieke ongemakken zoals hormonale kwesties, buikklachten (door verkeerde of eenzijdige voeding), gebrek aan konijnelijk gezelschap (wist u dat konijnen die met een soortgenoot leven ouder worden) of – en daar zijn ze weer – gebitsproblemen.

Dat het niet zozeer een kwestie is van ‘geen geluiden maken’ maar meer een zaak van ‘beter luisteren’. Dat koppelen noodzakelijk is maar lastig kan zijn omdat het wilde konijn in familiegroepen leeft die buitenstaanders niet met open armen verwelkomen. En je dus gaat zoeken naar de ‘klik’ tussen twee individuen.

Training en voerspelletjes

Gewapend met deze kennis – die voortdurend bijgeschaafd wordt – doen we bij Stevenshage ons best voor alle binnengekomen konijnen. Voeding, medische zorg, herplaatsing bij een soortgenoot. Hanteren kun je leren. Spelletjes met voer. Training om een vervoerskorfje in te lopen (scheelt weer oppakken). Met beloning, zonder dwang, zonder stress. Ik herken nu dingen als angst, pijn en stress. Maar ook vreugde, ontspanning en pure lol; muurbloempjes en druktemakers, haantje-de-voorsten en bankhangers. Sommige moeten simpelweg wennen aan mensen. Andere daag je uit om een high-five aan te leren. Voor voerspelletjes zijn ze allemaal wel te porren.

Beemster is een voorbeeld van hoe het mis kan gaan door – denken we – gebrek aan informatie en voorlichting. Tegelijkertijd is hij een symbool van hoe kennis en inzicht gekoppeld aan de veerkracht van de natuur het leven zoveel beter kunnen maken voor iedereen.

Een ontspannen konijn bij Dierentehuis Stevenshage in Leiden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *