Intussen in het asiel: Kater Ambrosius

Intussen in het asiel: Kater Ambrosius

Ruim twee maanden geleden alweer. Ik voer een afstandsgesprek met de eigenaren van kater Ambrosius. Sinds de komst van hun baby is Ambrosius duidelijk niet in zijn sas en met zijn kattenzusje botert het al langer niet echt lekker. Ze gunnen hem een rustiger en meer relaxed leven.

Medisch dossier

Van tevoren heeft kattenverzorgster Marlies overlegd – met de eigenaren, met de dierenarts, met collega Eline, met mij – of het voor Ambrosius te doen zal zijn. Hij is namelijk een kwetsbaar ventje met een medisch dossier zo dik als mijn pols. Oké, het is een digitaal dossier maar de twintig pagina’s haalt hij makkelijk. En dat voor een kat van pas 11 jaar oud.

Als we bij de dierenarts staan, lijkt hij zich onzichtbaar te willen maken. “Excuseer me dat ik besta” is de indruk die hij me geeft. “Je bent welkom hier, Ambrosius, iedereen heeft het beste met je voor” zeg ik in gedachten tegen hem.

Kater Ambrosius bij Dierentehuis Stevenshage in Leiden

Moeilijk afscheid

Zijn baasjes hebben het begrijpelijkerwijs moeilijk. Als ze hem nog even dag zeggen, zien ze een benepen Ambrosius in een hok, die zich afvraagt welke verkeerde afslag hij nou toch heeft genomen om vandaag hier terecht te komen.

De dagen erop gaat hij -nagenoeg- in hongerstaking, waarop we genoodzaakt zijn om ons geheime wapen in de strijd te gooien: koolvis. Langzaam trekken we hem over de streep met lekkere hapjes. (Die hij eigenlijk niet mag hebben want: hypoallergeen dieet vanwege huidontstekingen.)

Intussen wordt duidelijk dat kater Ambrosius inderdaad vele gezondheidsproblemen had en heeft. Mager met dikke buik, snelle ademhaling, permanent vergrote pupillen, huidallergie, kapotte hakken, gebitsproblemen…de twintig pagina’s worden er gestaag meer. We nemen het stokje over van zijn baasjes en zetten de medische zoektocht c.q. ontdekkingsreis voort: buikecho, medicatie voor zijn lever, bloeddrukmeting, bloedonderzoek, gebitssanering, nog meer medicatie, urineonderzoek, blaasdieet.

Eigen tempo

Elke avond voorzie ik hem van iets extra’s. Knipperend tegen het licht dat hem uit zijn schoonheidsslaapje heeft gewekt, kijkt hij me dan met grote ogen waterig aan. Stiekem -hoewel, stiekem- heb ik van het begin af aan een zwak voor hem, zoals hij je afwachtend en tegelijk vol begrip aan kan kijken. Regelmatig nodig ik hem uit voor een knuffel. Meestal wijkt hij actief. Ambrosius blijft altijd beleefd en zegt tegelijkertijd met zijn houding “mag ik alstublieft overslaan?”. Dat mag. “Jij bepaalt, Ambrosius, ik wacht wel” zeg ik tegen hem. Helemaal blij ben ik als hij -zonder dat ik eten bij me heb- komt melden dat hij “misschien wel twee aaitjes wil”.

Kapotte hakken

Zoals eerder verteld in het blog Een bek vol tanden, gaat het na zijn gebitssanering ietsjes bergop. De inmiddels vrijwel tandeloze Ambrosius krijgt weer wat kleur op zijn wangen en vlees op zijn botten. Hij mag een 1-katpersoonskamer betrekken waar hij zijn spieren kan oefenen. Dan valt ons op dat zijn hakken, vooral de rechter, regelmatig flink bloeden ondanks regelmatig zalven. De ontsteking die er zit, gaat niet vanzelf weg. We moeten drastischer gaan ingrijpen.

Lastige operatie

Weer gaat kater Ambrosius onder het mes. Een lastige plek, zo’n hak. Er is weinig extra huid om de wond mee te sluiten en er zit ook nog eens een beweeglijk gewricht onder, maar dierenarts Suzanne slaagt in haar missie.

Een paar dagen loopt Ambrosius rond met een vrolijk verbonden poot, voorzien van tropisch palmboommotief. Hij laat het verbandje keurig met rust, we zijn trots op hem. Dan moet het verband eraf terwijl de hechtingen nog even blijven zitten. Ambrosius moet dus een kap om. Het eerste vindt hij prima, met de laatste voorwaarde is hij het grondig oneens. Binnen het uur heeft hij de kap afgedankt en op één na alle hechtingen verwijderd. Iets minder trots zij we nu.

Kater Ambrosius heeft een kapot hak die gehecht moeten worden.

Nieuwe hechtingen

Gelukkig kunnen onze dierenartsen met vereende krachten de wond opnieuw hechten en een paar uur later is Ambrosius terug in zijn hokje. Zonder kap. Het verband -ditmaal met vrolijk ijsco motief- laat hij weer onaangeroerd. Vergissen we ons of kijkt hij echt triomfantelijk?

De tijd zal leren of Ambrosius ook dit probleem weet te overwinnen. Of de wond geneest, of zijn pootje behouden kan blijven en ook of al zijn andere kwalen beheersbaar blijven.

Sinds het gewicht van ons zorgenkind stabiel is, heb ik geen directe reden om ’s avonds bij hem op bezoek te gaan. Toch zeg ik hem dan even welterusten. Soms doet hij alsof hij me niet kent, soms zoekt hij voorzichtig toenadering. Hoe dan ook fluister ik hem altijd toe: “je bent lief, je bent wijs, je bent belangrijk”. De laatste week voeg ik daar binnensmonds aan toe “zolang je maar van je hechtingen afblijft”.

Medische kosten

Omdat Ambrosius lief, wijs en belangrijk is, doen we al het mogelijke om hem een zo goed en gezond mogelijke toekomst te geven, ook al zorgt hij in zijn eentje voor aanzienlijke medische kosten. De bijdrage van zijn voormalige baasjes is op. Daarom doen we hierbij een beroep op onze lezers voor een kleine bijdrage in de medische kosten van Ambrosius. Wilt u hem helpen, dan kunt u hier klikken om een donatie over te maken. Alle beetjes zijn welkom. Ambrosius laat het misschien niet meteen merken, maar hij is er blij mee!

Ambrosius is ondertussen natuurlijk ook op zoek naar een nieuw baasje. Klik hier om de volledige beschrijving van Ambrosius te lezen.

De medische kosten voor kater Ambrosius lopen flink op. Klik op de foto als u een kleine bijdrage wilt doen.

2 gedachten over “Intussen in het asiel: Kater Ambrosius

  1. De kosten van de dierenarts zijn mogelijk een belemmering voor het vinden van een nieuwe eigenaar. Is het een idee om voor een eventuele nieuwe eigenaar financiële support te zoeken bij donateurs? En : hoe lang vindt het asiel het in orde om Ambrosius in zijn hok te houden? Ik vind het een heel treurig verhaal, maar weet ook geen oplossing.

    1. Ambrosius mag uit zijn hok zodra zijn pootje weer fit genoeg is. Het gaat gelukkig steeds een beetje beter. We hopen dat zijn nieuwe baasje niet al teveel medische kosten aan hem gaat krijgen, maar kunnen dat natuurlijk niet garanderen. We verwachten wel van een nieuwe eigenaar dat hij of zij zelf draagkrachtig genoeg zal zijn om deze kosten te kunnen dragen. Dit is in het verleden nooit een belemmering voor het kunnen herplaatsen van een kat. Dankjewel voor het meedenken!

Reageren is niet mogelijk.

Reageren is niet mogelijk.