Een tijdje geleden alweer, 11 augustus. Er wordt gebeld over een kat die op een hoogwerker zit. We kijken elkaar ietwat verbaasd aan. Een hoogwerker? Hoe komt een kat daar? Maar belangrijker natuurlijk: hoe komt ie er weer af? Voordat we ons echter het hoofd daarover kunnen breken, brengt een medewerker van de dierenambulance de kat al binnen.
De kat is boos. Heel boos. Heb je een prachtig hoog plekje gevonden, word je daar geheel onterecht vandaan gehaald. Blaast ze ons toe.
Als je ook maar één blik haar kant op werpt, klinkt er al een verontwaardigd gegrom. Ze lijkt ongedeerd na haar avontuur. Behalve wat gekrenkte trots en een verbolgen humeur dan.
We noemen haar Ellen. Is dit wel een huiskat? vragen we ons af. Geen teken van toenadering, geen knipoog kunnen we haar ontlokken. Ook ‘s avonds krijg ik niets van haar cadeau. Ze gaat naar de dierenarts in een dikke deken gewikkeld. Er zijn geen verwondingen te ontdekken behalve een wondje aan haar bovenlip.
Haar eetlust is niet geweldig. Ze heeft Stress. Ze wordt ziek: keelontsteking. Stopt met eten. Medicatie door het voer kunnen we dus wel vergeten. Om de dag krijgt ze een injectie. Dwangvoeren moeten we ook. Elke dag wordt ze gedwongen tot contact met kattenverzorgsters Marlies en Eline.
Haar gedrag verbetert niet echt, maar de keelontsteking komt ze gelukkig te boven. Ze eet weer zelf. We vragen ons een beetje af wat we met haar aan moeten. Maar houden vol.
Op een dag geeft ze ineens een kopje tegen de tralies. Huh? En een dag later, een kopje tegen een hand.
Stapje voor stapje gaat ze vooruit. Het blijft een verlegen en soms schrikkerig katje, maar we weten nu wel wat we met haar aanmoeten. Plaatsen!
Het is twee maanden later. Mensen uit Delft hebben Ellen op de website gezien en komen kennismaken. Op 15 oktober verhuist Ellen naar haar nieuwe huis. Een huis met een zolder. Voor als ze nog eens behoefte heeft om zich op hoogte terug te trekken. En dat ze dan de trap naar beneden kan nemen.
In juni komt Hillary binnen, ternauwernood een zwaar ongeluk overleefd. Een dag later bevalt ze van drie kittens, die het alle drie helaas niet redden. Ze zit weken in een verduisterde afdeling om haar te helpen herstellen van -wat lijkt op- een hersenschudding.
In het begin is ze toegankelijk. We mogen haar aanraken en tijdens de bevalling helpen. In de weken erna verandert haar gedrag rigoreus. Ze blaast naar ons, is bang van alles en valt naar ons uit.
We laten haar maar een beetje. We verzorgen haar goed, maar dringen niks op. Ze verhuist naar een hok in de kattenhal want we hebben de plek in de quarantaine nodig. Een briefje “nog niet beschikbaar” op haar hok. Klanten zien haar over het hoofd. Soms komt een nieuwe vrijwilliger vragen “waarom er een bakje voer in dat lege hok staat”.
Hoektand verwijderen (erfenisje van haar ongeluk). Sterilisatie. Wat moeten we met haar, waar doen we haar een plezier mee? Ze is niet schuw. Zelfs door een héle zware hersenschudding gaat een schuwe kat niet ineens kopjes geven, maar hoe haal je haar uit de schulp waarin ze zich verschanst heeft? Geduld en volharding.
Ze zit in dezelfde afdeling als Toren, dus ik kom daar elke avond. Ik zie haar meestal niet want ze verstopt zich achter haar kattenbak. Ik praat tegen haar. Leg een snoepje in haar hok. Gaandeweg krijg ik haar af en toe te zien. Ze kijkt me aan, zonder grote schrikogen. Een voorzichtige knipoog. Wil iets lekkers van me aannemen.
En dan hoor ik op een avond ineens -als ik me omdraai om weg te lopen- “piep”. Ik kan het geluid niet meteen plaatsen, maar dan zie ik het bekje van Hillary bewegen. Niet “miauw” maar “piep”.
De vooruitgang zet door. Net als Ellen blijft Hillary verlegen maar zoekt ze ook steeds meer toenadering. En deze week, op 18 oktober, gaat ze mee naar haar nieuwe huis. Het is een Goede Week.
Dit blog draag ik op aan alle mensen die, elke dag weer, urenlang bezig zijn om katten zoals Hillary en Ellen op hun gemak te stellen. Hun dierenliefde en doorzettingsvermogen maakt dat we voor vele asielkatten een nieuw thuis kunnen vinden.
Laatste blog & nieuws
Jouw donatie telt dubbel bij de Digitale Collecte Dierenhulp!
Doneer van 21 september t/m 7 oktober 2026 via onze Digitale Collecte Dierenhulp en laat jouw donatie verdubbelen! Of maak je eigen digitale donatiebox aan en collecteer in jouw eigen omgeving. Elke donatie helpt. En doordat Stichting DierenLot de opbrengst tijdens de actieperiode verdubbelt, kan jouw steun nu extra veel betekenen! Zo krijgen de kwetsbaarste dieren in jouw regio de zorg die ze verdienen. Help je mee?
De studiebollen van Stevenshage
Back to school! Leren is belangrijk, leren is leuk. Zowel de mensen als de dieren van Stevenshage gaan regelmatig (terug) naar school. Om daarna het geleerde direct in praktijk te brengen. De mensen van Stevenshage zetten zich zo elke dag weer in om het welzijn van de asieldieren verder te verhogen. En de asielhonden? Zij zetten bij alle lessen hun beste pootje voor! Zo blijven ze vrolijk en fit en kunnen ze zich straks makkelijker aanpassen aan hun nieuwe mensen in hun nieuwe thuis.
Kom naar de Open Asieldag op zaterdag 10 oktober
Zet zaterdag 10 oktober in je agenda, want dan openen wij de deuren voor onze jaarlijkse Open Asieldag! Maak kennis met de dieren, eet (vegan) gebakjes, kom kijken naar een speurdemo met politiehonden, laat je schminken, neem je knuffel mee naar dierendokters Ilja en Marloes, koop natuurlijke snacks voor je hond, onweerstaanbare speeltjes voor je kat en nog véél meer. De opbrengst van de Open Asieldag is voor de asieldieren. Klik snel door naar het volledige programma!
