Op 24 november 2015 wordt hij binnengebracht: een scharminkelige kat, groot maar veel te mager, een beetje humeurig, uitgedroogd. Zo eentje waarvan we zeggen “als dat maar goed komt”. En dat we dan misschien stiekem denken “dat komt niet meer goed”.
Als hij bij Roel de dierenarts op tafel komt, blijken zijn nagels veel te lang en op een paar plekken zelfs in zijn voetzooltjes te zijn gegroeid.
Er zit er niet veel fut meer in de kat om tegen te stribbelen als Roel bloed afneemt voor nader onderzoek. Normaal doen we dat niet zo snel na binnenkomst maar de kat, door Marlies Toren gedoopt omdat hij -inderdaad- is gevonden op de Torenlaan, heeft in recordtempo een paar bakken water leeggedronken en dat doet ons vrezen voor een nierprobleem.
De uitslag verrast ons: eigenlijk is met zijn bloed niet veel aan de hand. We doen een FIV/FeLV test (katten aids en kattenleukemie) en ook die uitslag verrast ons: negatief (dat betekent dat hij die ziektes niet heeft).
Nader bloedonderzoek wijst uit dat hij wel een te snel werkende schildklier heeft. Honger heeft hij daardoor ook. Zozeer zelfs dat als je, omdat je vergeten bent medicatie erin te doen, zijn voerbak probeert weg te halen, je een vermanend klapje op je hand kunt verwachten.
Toren eet. Toren groeit. Toren leert ons beetje bij beetje vertrouwen.
Toren verlaat de ziekenboeg en verhuist naar hal 2. Daar mag hij in z’n eentje loslopen, het is gelukkig rustig in het asiel. Het is inmiddels januari.
In februari doet poes Pommetje haar intrede in het asiel. Thuis wordt ze op haar kop gezeten door de andere katten. Sinds ze als kitten een val heeft gemaakt, reageert ze anders dan andere katten. En katten zijn níet politiek correct: als iemand niet op de juiste manier als kat reageert, ligt hij of zij onherroepelijk uit de groep. Pommetje is daarom kat-persona non grata. Pommetje heeft nog meer probleempjes. Ze houdt er niet van om geaaid te worden, of opgepakt of gekamd (of dat mensen haar billen moeten wassen omdat ze dat zelf niet goed kan vanwege de beschadiging aan haar rug. Maar ze heeft me gevraagd dat niet op te schrijven).
En ze heeft moeite met het herkennen van mensen. Wat haar betreft zijn mensen nuttig om voerbakjes te vullen en kattenbakken te legen. Welk gezicht er dan aan vast zit, vindt ze verder totaal niet interessant.
Ook Pommetje komt na een paar weken in hal 2 terecht. Bij Toren.
Als experiment waar we geen hoge verwachtingen van hebben, laten we die twee samen los lopen. Het is een groot contrast. Grote dunne zwartwitte hoogbenige Toren en kleine ronde rode buikschuivende Pommetje. Alleen hun houding ten opzichte van eten komt volledig overeen. Etenstijd is Het Hoogtepunt van hun dag.
Toren krijgt sinds zijn binnenkomst in november elke avond een extra maaltijd. Hij heeft dat nodig om op gewicht te blijven (u weet wel, schildklier). Pommetje daarentegen mag wel wat grammetjes kwijt.
En hierin schuilt mijn Dagelijkse Uitdaging. Zodra ze me zien binnenkomen, nemen ze hun posities in: Toren op de kist voor het raam en Pommetje precies achter de deur.
Wat ik ook probeer, allebei stuiven ze de gang op zodra ik de deur opendoe. En zie dan maar eens uitsluitend één kat te voeren. Vele manieren heb ik geprobeerd. Zoals Pommetje met een hand of voet op een afstand houden terwijl Toren eet. Geen goede tactiek, want Pommetje heeft langere nagels.
Toren in een hok terwijl hij eet. Dat werkt. Maar als ik hem dan even later weer uit zijn hok laat en de sluis weer instap, staan zowel Pommetje als Toren naast me. Dus dan heb ik twéé katten die zich tussen de emmers onder het aanrecht verschansen en niet meer hal 2 terug in willen.
Vele weken en even zovele tactische aanpassingen verder, is mijn aanpak als volgt:
Een Vol Bakje Brokjes in de ene hand. Een Paar Losse Brokjes deel 1 in de andere. Losse Brokjes de hal ingooien zodra de deur opengaat. Niet te ver, want dan zien ze de Losse Brokjes niet neerkomen. Niet te dichtbij, want dan zijn ze te dichtbij de deur. Intussen op slinkse wijze Toren laten merken dat ik hier nog Een Vol Bakje Brokjes heb (psst, Toren, hier, eten, pssst), hem zo naar de sluis lokken en Een Vol Bakje Brokjes aan hem geven. Snel de deur dicht doen terwijl Pommetje nog aan het speuren is naar de Losse Brokjes.
De andere katten voeren terwijl Toren eet. Dan een Paar Losse Brokjes deel 2 pakken, de deur weer open doen en -dit is het moeilijkste deel- voordat Pommetje naar buiten kan glippen, Losse Brokjes deel 2 de hal in gooien, zorgen dat ook de staart van Toren de hal is binnengegaan en snel de deur weer dicht doen. Mezelf feliciteren dat het wederom gelukt is. Elke avond weer moet ik om ons ritueel grinniken. Wat zijn katten toch geweldige dieren!
Toren en Pommetje zijn uiteraard op zoek naar een nieuwe baas. We zouden het leuk vinden als ze bij elkaar blijven, maar ze zijn ook apart plaatsbaar. Lees hier de karakterbeschrijving van Toren, Pommetje en beide katten samen.
Laatste blog & nieuws
Zó helpen wij de komende vijf jaar nog meer dieren!
Bij de term ‘strategisch plan’ begonnen onze asieldieren spontaan te gapen. Saai gedoe, veel tekst. Maar toen ons bestuur duidelijk maakte dat zo’n plan uiteindelijk gaat om de lekkerste brokjes, de beste spelletjes en blije verzorgers, was iedereen ineens vol aandacht. We hebben met elkaar opgeschreven hoe we de komende vijf jaar voor onze dieren, mensen en omgeving willen zorgen. Lees nu wat we allemaal al doen, en wat onze toekomstplannen zijn!
Banji: Afscheid van een prinsje
De 10-jarige Banji komt als verwaarloosd zwervertje in het asiel terecht. Vacht in de knoop, nagels te lang, een vies gebit en aan de magere kant. Zijn humeur daarentegen is stralend. Asielmedewerker Sylvia ontfermt zich over de kleine boomer en neemt hem tijdelijk in huis. Als zich geen eigenaar meldt, mag hij bij haar blijven. Banji wordt het prinsje van de familie en geniet met volle teugen van het leven. Totdat het na anderhalf jaar plotseling misgaat…
Komt een konijn bij de dokter…
Een konijn dat niet eet of stil in een hoekje zit: het lijkt iets kleins dat vanzelf wel overgaat, maar niets is minder waar. Snel ingrijpen kan het verschil betekenen tussen leven en dood. Konijnen zijn meesters in het verbergen van pijn. Daarom is het belangrijk dat je als verzorger of eigenaar signalen herkent en op tijd in actie komt. Lees het artikel vol interessante tips om je konijnen gezond te houden.
