In juni 2023 kwam hond Trudie bij ons in het asiel terecht samen met haar zes pups. Onder vakkundige begeleiding van ons speciale ‘pup-team’ van medewerkers en vrijwilligers bracht lieve moeder Trudie haar kroost op uitstekende wijze groot. Toen de kleintjes groot genoeg waren, vonden ze allemaal een fijn nieuw thuis. Uiteindelijk was het ook voor Trudie tijd om te beginnen aan de rest van haar leven bij nieuwe baasjes. En wat heeft ze het getroffen! We ontvingen onderstaande update die we graag met jullie delen.
We willen even laten weten dat het heel goed gaat met Trudie! Ze is zo’n eigengereide, lieve, enthousiaste, grappige, speelse, gekke en knuffelige meid! Inmiddels heeft ze al zo’n tien verschillende knuffels versleten. Helaas heeft Lama het, na meerdere malen onder het mes te zijn gegaan, niet overleefd. Op een gegeven moment vonden we het toch een beetje triest om alleen nog een hoofdje te zien liggen in de bench, op de bank, op haar kussen, in haar bek… Maar wat heeft ze daar in het begin veel troost aan gehad. Een soort van ‘veilig vriendje’.
Trudie voelt zich bij ons als een vis in het water, wat zo ontzettend mooi is om te zien! Ze is zó blij als je thuis komt van werk of school, helikopterend met haar staart, ogen tot spleetjes geknepen én met een knuffel of piepspeeltje in de bek wacht ze bij de achterdeur of met haar voorpoten op de vensterbank. Op de boot is ze ook helemaal zen. We hoeven maar te zeggen: ga je mee naar de boot? En ze rent vrolijk naar haar zwemvest! Het liefst ligt ze op het achterdek als we aan het varen zijn. Het maakt niet uit of het dan 25 graden is of slechts 7….als ze maar alles kan overzien en het water in kan turen, want dat vindt ze wel interessant. Spetters daarentegen vindt ze echt vreselijk! Zelfs als het geregend heeft, is ze een ster in het ontwijken van plassen water tijdens de wandelingen.
Als oma komt is Trudie dolenthousiast! Ze duikt pardoes in oma’s handtas, want dáár zit altijd wat lekkers in! En als we naar oma en opa gaan, loopt ze bij hen naar binnen en gaat voor de voorraadkast zitten. Thuis ligt ze het liefst bij baasje Marcel, maar als hij niet voorhanden is, dan vind ze het bij vrouwtje Viola ook erg gezellig. Of bij zoon Liam, die kan altijd zo lekker met haar stoeien. Inmiddels is dochterlief Jati het huis uit, maar zodra ze langskomt is Trudie altijd blij!
Af en toe heeft Trudie zo’n sterke eigen wil, dat het gewoon komisch is om te zien. De dierenarts vindt ze verschrikkelijk om naartoe te gaan. De arme man was bijna in z’n arm gebeten… Maar ja, met haar voorgeschiedenis is dit wel te verklaren. Gelukkig hebben we geen abonnement bij de dierenarts en dus heeft ze hem de afgelopen jaren maar drie keer een bezoekje hoeven brengen.
Veel lieve groetjes van Marcel, Viola, Liam en Jati. Én Trudie natuurlijk!
Ze is echt ons Truutje, Truutsel, Meis en Trui!
Nieuwe baasjes èn buuf van Trudie
Het gebeurt niet vaak dat er een nest hondenpups bij ons in het asiel zit. Sterker nog, de laatste keer was in 2012. Ook al hebben we ons inmiddels herinnerd hoeveel werk het was, het is toch weer een geweldige belevenis om mee te maken. Moeder Trudie en haar zestal…
Wie ben je zonder je betaalde werk? Die vraag stond centraal in het magazine van FNV Senioren. Marian Castenmiller weet het antwoord wel! Zij is vrijwilliger bij onze asielkatten. “Samen met de katten ontspan ik en weet: dit is echt genieten. Dit is mijn pensioen.” Lees hier het hele verhaal van Marian.
VIDEO | Omroep Sleutelstad was op bezoek bij ons in het asiel! Het idee dat asieldieren zielig zijn, of dat heel veel dieren jarenlang in het asiel zitten klopt niet. “De meeste honden en katten vinden snel een nieuw thuis”, legt collega Suzan uit aan lokale omroep Sleutelstad die een bezoek bracht aan het asiel. “Gemiddeld zit een kat hier zes weken, maar sommige zijn al met een paar dagen weg.” Ze vertelt hoe de adoptie van een dier in zijn werk gaat, en geeft tips voor mensen die een huisdier overwegen. Bekijk hier het hele interview!
Agapornis Willemijn landde afgelopen zomer doodmoe in een tuin. Gelukkig knapte ze snel op en ze vond een nieuw thuis èn nieuwe liefde bij de prachtige agapornisman Kwetter. Daar werd Willemijn liefdevol omgedoopt tot Loofje. Het kromsnavel-koppel speelt en knuffelt er elke dag op los en gaat zelfs mee op vakantie. “Loofje is echt een deel van het gezin en ik kijk er elke dag naar uit om met haar bezig te zijn.” aldus haar nieuwe baasje.
Wat ontzettend leuk om weer iets van Trudie te horen en nog leuker dat ze het zo naar haar zin heeft bij de nieuwe baasjes!
Wauw. Wat fijn dat Trudy zo geniet van jullie en haar mandje.