Hoe gaat het nu met…Mia?
Mamma Mia, wat een geduld! Asielkat Mia moest in totaal maar liefst 626 dagen wachten…
Categories
Het gebeurt niet vaak dat er een nest hondenpups bij ons in het asiel zit. Sterker nog, de laatste keer was in 2012. Ook al hebben we ons inmiddels herinnerd hoeveel werk het was, het is toch weer een geweldige belevenis om mee te maken. Moeder Trudie en haar zestal komen binnenkort beschikbaar voor plaatsing, vandaar dat we de schijnwerpers van ons blog ditmaal vol op de familie Beauford-Staceron richten.
Aaaahhhh puppy’s! is ook onze eerste reactie. We zijn net gewone mensen wat dat betreft. Als ze binnenkomen, zijn de kleintjes net een dag oud en worden hemelzijdank vergezeld door moeder Trudie. Geheel in stijl krijgen de zes Hollandse namen die natuurlijk allemaal moeten beginnen met een “T”: de jongens heten Tijn, Tuur, Thijs en Tinus. De meisjes luisteren (ja, niet echt) naar de prachtige namen Tess en Teuntje.
Ik zal dit niet hardop schrijven, maar ik vind pasgeboren puppy’s niet echt heel knap enne, een beetje saai… gelukkig brengt moeder Trudie nog wat leven in de brouwerij door haar enthousiasme naar ons. Kraambezoek, dat in die eerste weken zeer beperkt wordt toegelaten, wordt hartelijk verwelkomd en met haar scherpe duimnagels van een unieke tatoeage voorzien. Inmiddels heeft ze wat manieren en een pedicure gekregen.
Welk ras? hoor ik nu een heleboel lezers vragen. Nou, er zit in ieder geval Beauceron en Stafford in en gezien de variaties in uiterlijk wellicht nog andere rassen. Dus zullen we zeggen Beaufords? Stacerons? Best leuk om een keer zo’n DNA test te laten doen. Wij slaan die even over, het grootbrengen van zo’n nest kost immers al genoeg…
Trudie is een uitstekende moeder en alles groeit voorspoedig. Naarmate de weken verstrijken, zien we de kleine biggetjes veranderen in wat grotere biggetjes en daarna in kleine echte hondjes met stevige karaktertjes.
We maken een schema van vrijwilligers die zo lief zijn om extra te komen. Ze dienen als socialisatie objecten maar zorgen ook voor hygiëne, voeren en uitlaten. Met zes snelgroeiende pups en een zogende moeder is dat behoorlijk wat werk. Desondanks loopt het pup-team met een grote grijns rond. De avondronde verdelen we onderling onder het personeel. Dat zijn -ondanks het moeten ruimen van ontelbare poepjes en plasjes- heerlijke momenten. Het is niet zo warm, het is rustig, de vogeltjes fluiten, er is geen haast. Door leuke spelletjes en wat gymnastiek oefeningetjes, leren we de pappenheimers steeds beter kennen. Elke dag krijgen de puppy’s wat nieuws te ontdekken, plus volop speelkwartier en natuurlijk ook ruim voldoende rust en slaap. Die hersentjes hebben immers heel wat te verwerken.
Inmiddels is het zestal ruim zes weken oud. Zoetjesaan beginnen we rond te kijken naar mensen die op zoek zijn naar een pup met deze unieke mengeling van raseigenschappen. Die bereid zijn om veel tijd, moeite, schoenveters en een deel van hun nachtrust te besteden aan een van deze geweldige kleintjes, die in rap tempo minder klein en steeds een beetje leuker worden…
Op onze website staat meer informatie over de kleintjes en een link naar het formulier waarmee gegadigden zich kunnen melden. U kunt daarbij een voorkeur voor een bepaalde pup aangeven. De definitieve keuze maken we zelf omdat wij in de afgelopen weken deze jongens en meisjes nou eenmaal vrij goed hebben leren kennen. Intussen genieten we nog even volop van dit stel.
Alle pups èn moeder Trudie hebben inmiddels een fijn nieuw thuis gevonden. Lees hieronder hoe het nu gaat met Trudie!
Hoera! Oud-asielkat Ballou 21 jaar!
Oud-asielkat Ballou bereikte de leeftijd der zeer sterken en liet ons weten dat hij al…
Tijd voor Trudie: van suiker-oma tot…zwemdiploma?
Nadat Trudie maar liefst zes pups grootbracht in het asiel, was het eind augustus 2023…
Laatste blog & nieuws
Achtergrond
Zó helpen wij de komende vijf jaar nog meer dieren!
Bij de term ‘strategisch plan’ begonnen onze asieldieren spontaan te gapen. Saai gedoe, veel tekst. Maar toen ons bestuur duidelijk maakte dat zo’n plan uiteindelijk gaat om de lekkerste brokjes, de beste spelletjes en blije verzorgers, was iedereen ineens vol aandacht. We hebben met elkaar opgeschreven hoe we de komende vijf jaar voor onze dieren, mensen en omgeving willen zorgen. Lees nu wat we allemaal al doen, en wat onze toekomstplannen zijn!
Blog
Banji: Afscheid van een prinsje
De 10-jarige Banji komt als verwaarloosd zwervertje in het asiel terecht. Vacht in de knoop, nagels te lang, een vies gebit en aan de magere kant. Zijn humeur daarentegen is stralend. Asielmedewerker Sylvia ontfermt zich over de kleine boomer en neemt hem tijdelijk in huis. Als zich geen eigenaar meldt, mag hij bij haar blijven. Banji wordt het prinsje van de familie en geniet met volle teugen van het leven. Totdat het na anderhalf jaar plotseling misgaat…
Achtergrond
Komt een konijn bij de dokter…
Een konijn dat niet eet of stil in een hoekje zit: het lijkt iets kleins dat vanzelf wel overgaat, maar niets is minder waar. Snel ingrijpen kan het verschil betekenen tussen leven en dood. Konijnen zijn meesters in het verbergen van pijn. Daarom is het belangrijk dat je als verzorger of eigenaar signalen herkent en op tijd in actie komt. Lees het artikel vol interessante tips om je konijnen gezond te houden.
