In het najaar ruim ik graag een beetje op. In het voorjaar heb ik er meestal geen tijd voor (over) en gedurende de zomer verzamelen zich ik-weet-even-niet-waar-ik-het-moet-laten-tjes en ik-ruim-het-straks-nog-wel-op-jes in allerlei hoeken. De kamer naast mijn kantoor is typisch zo’n hoek.
Verhuisdozen van de verhuizing (alweer twee jaar geleden), gekregen kantoorspullen, een fles wijn (huh?), wol voor Miss Minoes, overgebleven wegwerpbestek, dienbladen, schoenen en regenkleding van een collega (we noemen geen namen hoor Marlies); werkelijk van alles.
Én een grote doos met losse krantenknipsels. Jonne biedt zich als vrijwilliger aan om de knipsels uit te zoeken en te ordenen. Een bezoek aan het verleden dus…
De opening van het asiel aan de Besjeslaan in 1960! De opening van het asiel aan de Kenauweg in 1994! De opening van het nieuwe asielgebouw aan de Kenauweg in 2014! En alles wat daartussen zit.
Jonne verbaast zich over hoeveel er in de loop der tijd over het asiel in de kranten heeft gestaan.
Af en toe staan er geen jaartallen bij de knipsels en moeten we schatten welk jaar het geweest is. Als oud-beheerder Leen op de foto staat, helpt de kleur en vorm van zijn snor bij het bepalen van het jaartal, een beetje zoals jaarringen bij een boom.
Onwillekeurig ga je ‘vroeger’ en ‘nu’ vergelijken.
Hoeveel er veranderd is: de mensen (beheerder Leen is alweer drie jaar met pensioen), de huisvesting (het gebouw aan de Besjeslaan was behoorlijk bouwvallig), de financiële situatie (in 1994 keek de stichting tegen een behoorlijke schuld aan vanwege de verbouwing).
Hoe weinig er veranderd is: 1000 asieldieren per jaar die opvang en zorg nodig hebben en vele mensen die zich inzetten om dat voor elkaar te krijgen.
Ik lees over een hond die een hartoperatie moet ondergaan, waarvoor een inzamelingsactie op touw is gezet waaraan veel mensen iets bijdroegen. En ik denk aan de Facebook-actie van een maand geleden, toen er niesziekte heerste en mensen massaal kattenblikvoer doneerden.
Die ochtend werken we aan het knipselarchief. Halen herinneringen op. Lachen om hoe collega’s er ‘toen’ uitzagen (wist u dat iedereen, maar dan ook iédereen, gepermanent haar had in de jaren ’80?) en pinken af en toe een traantje weg. Dan is het 12 uur, het kantoor opgeruimd, de knipselmap opgeborgen.
Asielhond shih-tzu Arie is al bijna een kilo afgevallen, de teenamputatie van katertje Deacon is geslaagd, kitten McCloud (bij pleegmoeder Marty) is nog steeds gierend aan de diarree maar komt toch een klein beetje aan en worden Brieka, Patsy en Thulani (allemaal wat moeilijker plaatsbare katten) allemaal besproken en knapt konijn Ankie weer goed op na haar sterilisatie.
In het asiel is elke dag hetzelfde maar toch weer helemaal anders.
Laatste blog & nieuws
Komt een konijn bij de dokter…
Een konijn dat niet eet of stil in een hoekje zit: het lijkt iets kleins dat vanzelf wel overgaat, maar niets is minder waar. Snel ingrijpen kan het verschil betekenen tussen leven en dood. Konijnen zijn meesters in het verbergen van pijn. Daarom is het belangrijk dat je als verzorger of eigenaar signalen herkent en op tijd in actie komt. Lees het artikel vol interessante tips om je konijnen gezond te houden.
Leer dieren tekenen als een echte cartoonist!
Recordbedrag voor asieldieren bij de Christmas Challenge
Op deze laatste dag van januari kijken we nog één keer terug naar 2025. We eindigden het jaar met de Christmas Challenge. Dat leverde de asieldieren in totaal maar liefst €26.617 op! Deze geweldige opbrengst kwam tot stand door vele donaties èn door Stichting DierenLot die bijna alle bijdragen verdubbelde. We zijn dankbaar en voelen ons enorm gesteund door alle donaties die vaak ook gepaard gingen met hartverwarmende woorden.
