Een maandje geleden schreven we over de vijf pechvogels Nori, John, Triur, Tommy en Vivian, die in het tijdsbestek van een week per brancard het asiel binnen kwamen (klik hier om terug te lezen). Tijd voor een update.
Kitten Nori na de lijmplank
Het kleinste pechvogeltje Nori had, zodra ze haar vier pootjes weer op de gebruikelijke wijze kon gebruiken, binnen de kortste keren het hoogste woord. Zodra ze plaatsbaar was, meldde zich een van de vinders bij wie de thuissituatie ideaal is voor Nori. Een andere jonge kat om mee te spelen, een grote lobbeshond om knus bij te snuggelen en genoeg ruimte om alle aanwezige energizer bunny energie van zich af te rennen. Alle letterlijke en figuurlijke restjes lijmplank zijn verdwenen, alle soorten kattenkwaad worden uitgehaald.
Kater John na gebroken dijbeen
Dan kleine kater John. Zijn operatie was een succes. Het stukje ‘hokrust’ dat volgde, vond hij maar helemaal niks. Gelukkig konden we hem overtuigen om doktersadvies te volgen en alleen gedoseerd te oefenen met lopen (“lópen, John, lopen”) en genas het dijbeen zeer voorspoedig. Voorspoedig genoeg om vorige week de pin te kunnen laten verwijderen. Wat we hem van tevoren niet vertelden (ssst), is dat hij ook zijn bollekes*) ging achterlaten op de operatietafel. Uiteraard voerden we voordat hij plaatsbaar werd een “eerst denken, dan doen” gesprek met hem. Nog tijdens het gesprek zagen we hem al verlangend door het raam naar een hoge boom kijken. Tja. Vandaag komt er iemand met hem kennismaken.
*) castratie
Poes Triur na de wildklem
Dan Triur. Hoe afschuwelijk haar gewonde poot er ook uitzag nadat ze in een illegale wildklem was gekomen, het herstel na de amputatie ging volledig volgens het boekje. Tijdens de revalidatieperiode kreeg ze vaccinaties en een chip en werd gesteriliseerd. Drie weken na binnenkomst zwaaiden we haar en haar nieuwe baasjes uit. Vlekkeloos en rimpelloos, zo zien we het graag!
Kater Tommy na de aanrijding
Over arme Tommy schreven we al eerder dat het niet goed afliep. Kennelijk was ook zijn kop geraakt bij het ongeluk en hersenletsel is een sluipmoordenaar. De dierenartsen en wij deden wat we konden, maar helaas is het in Tommy’s geval niet voldoende gebleken.
Kleine poes Vivian na gescheurde achterpoten
Tenslotte lieve kleine rode Vivian bij wie het herstel niet helemaal van een leien dakje ging. Na de amputatie van haar achterpoot leek de wond redelijk goed te genezen, totdat ie dat niet meer deed en opnieuw gehecht moest worden. Niesziekte gooide roet in het eten en het hele genezingsproces duurde langer dan gehoopt. Weer leek het daarna goed te gaan toen ineens de wondranden van elkaar gingen wijken. Omdat de diepere hechtingen nog intact waren, besloot de dierenarts op hoop van zegen de verdere genezing aan het lichaam zelf over te laten, wat wonderwel lukte. De andere achterpoot, door dierenarts Steven wondermooi als een tangram puzzel aan elkaar gehecht, genas gelukkig beter, zodat ook Vivian uiteindelijk aan haar echte revalidatie kon beginnen.
Duimen voor Vivian
Deze week werd Vivian gesteriliseerd. Eigenlijk stonden we klaar om in dit blog de vlag uit te steken en een nieuw baasje voor haar te gaan zoeken. Dat plan moeten we uitstellen omdat tijdens de sterilisatie vocht in de buikholte werd aangetroffen, wat vele oorzaken kan hebben. Sommige onschuldig. Andere veel ernstiger en met een ongunstige prognose, zoals bijvoorbeeld FIP. **) Voor Vivian hopen we vurig dat het niks ernstigs is, dat ze goed gaat herstellen van de sterilisatie en dat ze nog een lang en gelukkig leven zal leiden. Over een paar weken maken we een echo om te zien of er nog steeds vocht in de buikholte zit.
**) Feline Infectieuze Peritonitis – infectieuze buikvliesontsteking
Dank Jullie Wel!
In het belang van deze pechvogels overwonnen we andermaal de schroom die we altijd voelen als we een emotioneel beroep gaan doen op de portemonnee van nietsvermoedende blog-lezers en openden weer een donatie actie op onze website. In een mum van tijd brachten geweldige en vrijgevige dierenvrienden ruim 1200 euro bijeen, waarmee ons spaargeld een veel minder diepe deuk heeft opgelopen dan we aanvankelijk vreesden. Een supergrote Dank Jullie Wel aan iedereen die heeft bijgedragen aan de behandeling van deze vijf pechvogels***) met geld, goede wensen of door het delen van de link. Zonder jullie kunnen we niet!
***) Raar woord eigenlijk, aangezien ze allemaal van de katachtige overtuiging zijn.
Laatste blog & nieuws
Met pensioen: Marian ging van de klas naar de katten
Wie ben je zonder je betaalde werk? Die vraag stond centraal in het magazine van FNV Senioren. Marian Castenmiller weet het antwoord wel! Zij is vrijwilliger bij onze asielkatten. “Samen met de katten ontspan ik en weet: dit is echt genieten. Dit is mijn pensioen.” Lees hier het hele verhaal van Marian.
Asieldieren niet zielig, maar willen wel een eigen thuis
VIDEO | Omroep Sleutelstad was op bezoek bij ons in het asiel! Het idee dat asieldieren zielig zijn, of dat heel veel dieren jarenlang in het asiel zitten klopt niet. “De meeste honden en katten vinden snel een nieuw thuis”, legt collega Suzan uit aan lokale omroep Sleutelstad die een bezoek bracht aan het asiel. “Gemiddeld zit een kat hier zes weken, maar sommige zijn al met een paar dagen weg.” Ze vertelt hoe de adoptie van een dier in zijn werk gaat, en geeft tips voor mensen die een huisdier overwegen. Bekijk hier het hele interview!
Gouden match voor lovebirds Loofje en Kwetter
Agapornis Willemijn landde afgelopen zomer doodmoe in een tuin. Gelukkig knapte ze snel op en ze vond een nieuw thuis èn nieuwe liefde bij de prachtige agapornisman Kwetter. Daar werd Willemijn liefdevol omgedoopt tot Loofje. Het kromsnavel-koppel speelt en knuffelt er elke dag op los en gaat zelfs mee op vakantie. “Loofje is echt een deel van het gezin en ik kijk er elke dag naar uit om met haar bezig te zijn.” aldus haar nieuwe baasje.
