Als we poes Mia voor het eerst ontmoeten, ziet ze er – op z’n zachtst gezegd – erbarmelijk uit. We gaan altijd uit van de positieve kenmerken van een dier, maar bij Mia blijkt dat toch wel een uitdaging. In aanleg een mooi poesje – slank, leuke vlekjes, grote groene kijkers die verwonderd de wereld bezien – met een kanjer van een huidprobleem. Opengekrabde en ontstoken wonden afgewisseld met mottige pieken vacht. Een vogelverschrikker is er niks bij. Intussen maakt ze er geen geheim van ons stom te vinden. Of we vooral niet aan haar willen zitten en niet al te vertrouwelijk willen doen, is aanvankelijk Mia’s dringende verzoek.
Eeuwige jeuk?
Het is april 2020. Mia krijgt iets tegen de vlooien die vrolijk in de overblijfselen van haar vachtje tikkertje doen, plus een jeukstillende injectie. Doorlopend jeuk hebben is immers verschrikkelijk. Ze wordt gesteriliseerd. Haar baarmoeder is ‘rommelig’ en wordt ook verwijderd (waar normaal alleen de eierstokken worden weggenomen). Even nog hopen we dat haar huidprobleem een hormonale oorzaak heeft.
Maar nee. De injectie werkt uit, de jeuk komt terug. Ze krijgt pilletjes, de jeuk en de plekken worden weer minder en haar vacht beter. We bouwen de medicatie af en de jeuk komt terug. In de maanden erop volgend experimenteren we –uiteraard alles in overleg met de dierenarts – met dieetvoeding en medicatie in verschillende soorten, doseringen en combinaties.
Allergie
Mia verhuist naar de hal met plaatsbare katten, wat haar humeur – waar we zeker verbeteringen zagen sinds het verminderen van de jeuk – geen goed doet. Mia is duidelijk geen fan van andere katten. Of van optillen. Of lang aaien. Of dierenarts bezoek. Als ze een keer een paar snoepjes (die een andere poes was kwijtgeraakt bij een zoekspelletje) te pakken krijgt, blijkt haar hypergevoeligheid. Binnen vierentwintig uur verandert ze in een landloper die een mottige bontjas bij het grofvuil heeft gevonden. Het idee om haar ooit weer ‘gewoon’ voer te kunnen geven, gaat daarmee in rook op.
Zo snel als de allergie plekken verschenen, zijn ze ook weer weg. Niet getreurd, het dieetvoer gaat goed naar binnen. Sterker nog, eten is absoluut een hobby van Mia. (Het zou goed kunnen dat het een bijverschijnsel van de medicatie is.) We besluiten om dat aspect in ons voordeel te gebruiken. Je kunt haar immers ook met haar ontbijtje (of diner) terug het hok in lokken in plaats van haar domweg bij de kladden te pakken (wat natuurlijk niet bevorderlijk is voor de mens-kat verstandhouding).
Hersenwerk
Als blijkt dat ze sommige brokjes (hypoallergeen) en sommige snoepjes (eend) kan verdragen zonder negatieve gevolgen, worden de mogelijkheden alleen maar groter. Voerpuzzels! Hersenwerk! Hindernisbaan!
Mia blijkt een razendsnelle leerling die haar pootje niet omdraait voor een vijfsterren sudoku – of het kattelijke equivalent daarvan – en die met bewonderenswaardige koelbloedigheid in een ballenbak springt om zelfs de meest minuscule snack kruimeltjes op te speuren. Hoe meer Mia leert en onderzoekt, des te gelijkmatiger en toeschietelijker haar gedrag wordt. Het uitdagen van haar intellectuele vermogens is een belangrijk deel van haar (en onze) dag geworden. Wij moeten inmiddels flink ons best doen om steeds nieuwe en interessante puzzels te verzinnen die moeilijk genoeg zijn voor Mia. Dat nemen we dan maar voor lief.
Nieuw baasje
Een nieuw thuis voor haar vinden blijft een uitdaging. Haar chronische medische problemen (soms gaat het echt goed, soms heeft ze toch ineens weer krabplekken) plus haar eigenzinnige gedrag plus een geschikte plek vinden waar ze niet overal eten vandaan kan schooien en tegelijkertijd wel toegang heeft tot een tuin plus iemand zoeken die het leuk vindt om haar steeds een stapje voor te blijven met het ontwikkelen van nieuwe hersenkrakende puzzeltjes maken de zoektocht ingewikkeld. De opgaande lijn in gedrag en huid (al zijn er ups en downs) die we nog steeds zien en het verschil tussen tóen en nú zijn desondanks reden om alle vertrouwen te houden in Mia’s toekomst in een passend en eigen thuis.
Laatste blog & nieuws
Open Asieldag levert publiciteit èn mooi bedrag op!
Op zaterdag 10 oktober 2026 was onze jaarlijkse Open Asieldag! Het werd een geweldige dag, waarop honderden bezoekers hun kans grepen om achter de schermen van het asiel te komen kijken. Er was van alles te doen voor jong en oud. De dag leverde behalve veel publiciteit en blije gezichten ook nog een geweldig bedrag op voor de asieldieren!
Kijk en luister live de Centraal+ uitzending van onze Open Asieldag
Aanstaande zaterdag 10 oktober is onze jaarlijkse Open Asieldag! Tussen 11.00 en 16.00 uur is iedereen van harte welkom. Er is van alles te doen voor jong en oud. Kun je er niet bij zijn? Kijk en luister dan live mee, want de radio-dj’s van Centraal+ zenden van 11.00 tot 16.00 uur live uit vanuit een kattenverblijf in het asiel. Ze doen verslag van de dag en er schuiven allerlei interessante dierenmensen aan!
Radio-interview: “Asieldieren verdienen de beste zorg.”
VIDEO | Komende zaterdag 10 oktober is iedereen welkom op onze Open Asieldag! Collega Suzan was vertelt erover in de ochtendshow van Centraal+. Maar er komt nog veel meer aan bod: de vele kittens van dit jaar èn een groot misverstand rond asieldieren. Bekijk en luister het interview!
