Intussen in het asiel: Kiezen is moeilijk

Intussen in het asiel: Kiezen is moeilijk

Hondenverzorgster Marianne en ik kwamen er al snel nadat we collega’s werden achter dat we allebei als meisje boeken over hondenrassen lazen alsof het romans waren en van alle honden die we tegenkwamen het ras probeerden te raden. Nooit eerder had ik iemand ontmoet die net zo’n honden-nerd was als ik. Band gesmeed.

Raad het ras

Met enige argwaan werden we door collega’s bekeken na onze enthousiaste uitroep “VÄSTGÖTASPETS” bij het zien van een binnenkomende zwerfhond (wat inderdaad klopte, 10 punten ieder) en nu, vele jaren later, is het nog steeds een sport om van de honden die we zien aan de hand van uiterlijk en gedrag vast te stellen waar hun roots liggen. Wat vooral bij kruisingen natuurlijk vaak een prachtige uitdaging vormt. Geregeld ook drijven we onze stagiairs daarmee tot wanhoop, als ze van ons bij wijze van stageopdracht van hond X in kennel Y het ras moeten vaststellen. Wat dan bijvoorbeeld een leverkleurige flatcoated retriever is. Een andere stage-raad-het-ras-uitdaging is poedel Trip. Aan de kleine kant voor zijn rasstandaard en nee, geen Koningspoedel, want officieel Standaardpoedel of Grote Poedel. (Wat? Wij hebben ook wel eens recht op een pretje.)

Asielmedewerker Trip is een Standaardpoedel (ook wel: Grote Poedel).

Match making

Bij asielhonden gaat het “raad-het-ras” spel natuurlijk niet alleen maar om de eer. Een baas zoeken die geschikt is voor een bepaalde hond, lukt alleen als je de hond in kwestie echt goed kent. Het ras of de combinatie van rassen is dan wel een goed uitgangspunt voor die ontdekkingsreis. Wat je mooi vindt aan een hond, wat je grappig vindt of wat je belangrijk vindt, zijn allemaal verschillende dingen. En of dat dan bij je past, is nog weer iets heel anders.

Als je graag lange wandelingen maakt, is een hond met een korte snuit en dito poten niet de meest geschikte kandidaat, ook al vind je het karakter van een bulldog type helemaal geweldig. En iemand die gehoorzaamheidswedstrijden wil doen, zal misschien niet zo snel voor een Beagle kiezen (en op elke generalisatie zijn altijd uitzonderingen). Zo kijk ik met een verlangende blik naar Dobermann Pinchers die ik tegenkom. Om vervolgens heel snel aan mezelf toe te geven dat mijn eigen karakter totaal niet geschikt is voor zo’n temperamentvolle high energy hond.

 

Ex-asielhond Duma is een typische kruising Podenco: slank, atletisch en clownesk. Het duurde 713 dagen om de juiste eigenaar voor Duma te vinden.
Ex-asielhond Duma is een typische kruising Podenco: slank, atletisch en clownesk. Het duurde 713 dagen om precies de juiste eigenaar voor Duma te vinden.

Bezint eer ge begint

Wat ik eigenlijk probeer te zeggen? Bezint eer ge begint. Vraag jezelf: waaróm wil ik een hond en past een hond wel in mijn leven. Gezelligheid, actie, status (wees eerlijk!). Bedenk ook welke nadelen eraan kleven. De meeste honden worden geleverd inclusief veel haar op je kleding. Of met kwijlklodders als extra accessoire (informatie die je niet zo snel in rasboekjes vindt). En je zult je verbazen over hoeveel een hond kost in onderhoud. Heb je dat extra stofzuigen en die deuk in je budget ervoor over? Dan de zoektocht naar de ideale hond. De buitenkant, daar raak je aan gewend*). Belangrijker is: bevalt het ras-typische gedrag je (herder, dog, jachthond, terriër)? Probeer het individu achter dat schattige/stoere/hippe/praktische exterieur te zien.

*) met dank aan Robert Long

Herders

De huidige asielhonden zijn op één na allemaal herders. Een type hond waar ik zelf nóóit (tja, wat is nooit) voor zou kiezen. Teveel onrust (door de liefhebber werkdrift genoemd), teveel reageren op de omgeving (door de liefhebber alertheid genoemd), teveel “moet ik wat voor je doen baas, moet ik wat voor je doen baas, moet ik wat voor je doen baas” (door de liefhebber ‘will to please’ genaamd). Tijdens de trainingen die we met hen doen, merkte ik weer dat ik hen als niet-herdermens toch alle drie heel erg leuk kan vinden. (Wat niet betekent dat ik ze ook zelf zou willen hebben.)

Herders Jaimy en Lucky in het hondenbos van Dierentehuis Stevenshage in Leiden.

Jaimy, Lucky en Diesel

Jaimy, van wie vreemde mensen echt niet hoeven en die op straat fietsen achterna wil zitten. Maar ook Jaimy die onverschrokken op een omgekeerde teil gaat zitten met een “soms ben ik zó slim en soms ben ik ook echt vrij onbenullig” gezicht.

Lucky, die met al zijn bulldozer kracht zal proberen om als je een handdoek of een kleedje vast hebt, je dat ogenblikkelijk afhandig te maken. Maar ook Lucky die heel beheerst zijn oefeningen kan doen en nauwkeurig en geconcentreerd de sterren van de hemel speurt.

Diesel, die het geen probleem vindt om een stukje vinger mee te pakken bij het aannemen van een snoepje. Maar ook Diesel die als een grote knuffelbeer tegen je been gaat hangen om samen te relaxen.

Dus wat wilde ik nou ook weer zeggen? Oh ja. Kijk bij het kiezen van een hond eerst of je kunt leven met zijn of haar minder leuke kanten. Want die leuke dingen, die denderen vanzelf over je heen.

Herder Diesel in het hondenbos van Dierentehuis Stevenshage in Leiden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *