Intussen in het asiel: IKEA 2.0

Intussen in het asiel: IKEA 2.0

Ze is een klein hoopje ellende als ze binnenkomt nadat ze gewond op straat is aangetroffen en vooral is ze stikbenauwd. We brengen haar meteen door naar de dierenarts waar men een klaplong constateert. Verdere bevindingen: mager klein poesje, veel vlooien, een stukje van hoektand afgebroken, sleept met achterpoot. Grootste zorg is de acute benauwdheid. De dierenarts haalt 60 ml lucht uit haar borstkas en later nog eens 80 ml. Het helpt iets, maar het katje ligt er nog steeds bij als een vaatdoek.

Poes IKEA2.0 knapte wonderwel op bij Dierentehuis Stevenshage in Leiden.

Bouwpakket

Marlies heeft haar inmiddels IKEA2.0 gedoopt. Dat zit zo. Een aantal weken ervoor was er een zwaargewonde kat binnengekomen die IKEA1 genoemd werd. Haar verwondingen waren helaas zodanig dat we moesten besluiten om haar te laten inslapen. Eigenlijk vond ze het jammer dat de naam daarmee van het toneel was verdwenen. Dus toen déze zielepoot*2 binnenkwam, besloot Marlies om de naam te recyclen door het toevoegen van “2.0”.

1 Omdat de kat in kwestie veel weg had van een bouwpakket met vele losse onderdelen.
2 Ik weet dat het officieel zielenpoot is maar dat vind ik zo’n lelijk woord dat ik gewoon hardnekkig de oude spelling blijf gebruiken.

Extra zuurstof

Aan het eind van de dag moeten we een besluit nemen. Het zorgt voor een steen in onze magen. IKEA2.0 ademt iets vrijer maar het kost nog steeds zichtbaar moeite. Is die hele kleine vooruitgang voldoende om een beslissing op te baseren? Gaat ze de volgende ochtend wel halen? Is het realistischer om haar in te laten slapen? Na lang wikken en wegen gunnen we haar een kans en mag ze de nacht doorbrengen in een speciaal hok met extra zuurstof toediening en een heleboel schietgebedjes en klavertjes vier. De volgende ochtend bellen we met dierenarts Saartje. Zij deelt ons mee dat IKEA2.0 er best goed bij zit, zelf eet en dat de extra zuurstof toediening is gestopt. Net als IKEA2.0 zelf kunnen we weer ademhalen.

Poes IKEA2.0 kwam zwaargewond binnen bij Dierentehuis Stevenshage in Leiden.

Tijd en rust

Haar achterpoot gaat nog niet veel beter. Reflexen zijn afwezig, er is wel reactie op een diepe pijnreflex. Dat geeft hoop. Immers tijd en rust kunnen we haar volop bieden. Ze is erg lief maar nog niet erg dapper dus krijgt ze een rustige afdeling. We proberen haar wat te laten bewegen, maar bij elk geluid vlucht ze in haar veilige hok-haven. Héél langzaam zien we wat vooruitgang.

Zwanger

Een paar weken later voelt ze zich niet zo lekker: overgeven, niet eten. We geven haar een beetje vocht en iets tegen de misselijkheid. Ze kwakkelt. Twee dagen later komen we achter de oorzaak: Eline vindt dan ’s ochtends twee foetussen van ongeveer 30 dagen draagtijd in haar hok. Schokkend, want IKEA2.0 is een aantal keren grondig is onderzocht en er was geen enkele aanwijzing dat ze zwanger was. Ze moet nét gedekt zijn geweest toen ze haar ongeluk kreeg. Aan de ene kant erg sneu dat dit haar ook nog moet overkomen, aan de andere kant zouden deze dracht, een bevalling en grootbrengen van kittens haar fragiele gezondheid nog verder hebben belast. Moeder Natuur heeft het laatste woord gehad. We maken een afspraak voor sterilisatie.

BILLY

Met kleine stapjes gaat IKEA2.0 daarna vooruit. Of het pootje helemaal goed komt, weten we niet. Veel oefenen om haar spieren te versterken, gaat het beste in je eigen huis. Het is er tijd voor. Al snel meldt zich iemand die “heel graag de verzorging van ons over wil nemen” en die iemand blijkt een lot uit de loterij. Afgelopen woensdag ging IKEA2.0 mee met haar nieuwe baasjes. Haar nieuwe naam? Billy. Een kleine knipoog naar de naam die ze bij ons had en die —gelukkig— niet meer van toepassing is. En misschien ook omdat voor haar alles uit de kast is gehaald?

De medische kosten voor IKEA2.0 bedroegen voor ons ruim 500 euro (508 om precies te zijn).

Zou u een bijdrage willen doen? Heel graag! Klik dan hier.

2 gedachten over “Intussen in het asiel: IKEA 2.0

  1. Interessant verhaal.
    Knap werk gedaan zeg. Laat ze maar lekker alle tijd krijgen om weer aan te sterken bij haar nieuwe baasjes.
    Els en Leo

  2. Zo ontroerend om te lezen over onze eigen lieve Billy! Dank dat jullie haar zo lief opgevangen en gered hebben. Zo blij dat wij haar konden adopteren. Ze gaat goed, elke dag een piepklein beetje beter. Stapje voor stapje. Deze kleine kanjer verdient een pracht leven en dat gaat helemaal goed komen!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.