Het blog van deze week verscheen eerder in ons asielblad Beestenbende en is geschreven door Laura Lancée, vrijwilliger bij Dierentehuis Stevenshage.

Niet zelden staan er blije klanten aan de balie: hun kat was zoek, is gevonden en in het asiel veilig en zorgzaam opgevangen. Een enkele keer echter is de reactie van een andere aard, ‘waar we het lef vandaan halen om hun kat van straat mee te nemen en dan ook nog vergoeding willen voor opvang?’. Onze argumenten bereiken vaak dovemans oren: dat we zelf geen katten van straat oppikken, het dier soms al enkele dagen in het asiel heeft gezeten en wij wettelijk verplicht zijn binnen vijf dagen te vaccineren, wij ook niet aan de snorharen kunnen zien waar de kat woont en dat als de kat een correct geregistreerde chip zou hebben veel leed voorkomen had kunnen worden. En dat dit uiteindelijk de verantwoordelijkheid is van de eigenaar.
Hoe sneller hoe beter
Drie á vier keer per week komt er een onbekende kat binnen, op straat gevonden en door omstanders of door tussenkomst van de dierenambulance naar het asiel gebracht omdat het om een zwerver zou (kunnen) gaan. Dit is niet zomaar aan de kat af te zien, dus wordt onmiddellijk, zo mogelijk nog op de vindplek, gecontroleerd of het dier gechipt is. Is dat het geval en kloppen de geregistreerde contactgegevens, dan is de zaak snel rond: de kat blijft waar hij is of kan bij Stevenshage worden opgehaald. Let op: hoe sneller dit gebeurt, hoe beter, want op de vinddag zelf brengen we alleen de ritkosten namens de dierenambulance in rekening. Vanaf dag twee komen daar verblijfskosten bij.

Detectivebureau Stevenshage
Bij gebrek aan chip of correcte contactgegevens wordt het een heel ander verhaal. Dan volgt een zoektocht van soms detective-achtige proporties. Medewerkster Marlies heeft ervaring en vertelt: “De zoektocht begint bij online platforms waar vermiste katten worden gemeld, buitenlandse chipregisters en onze eigen registratie van oud-bewoners en pensiongasten. Afhankelijk van de situatie –Hebben we een chip? Hebben we een telefoonnummer? Hebben we een adres?– ga ik aan de slag. Zonder chip heb ik niet veel aanknopingspunten. Maar met een telefoonnummer kan ik gaan rondbellen, op zoek naar de juiste gegevens. Met alleen een adres kan ik de buurt naspeuren, ik doe een briefje in de bus dat een kat met dat adres gevonden is; meestal tevergeefs. Dan kan ik nog proberen of dierenartsen of buurtbewoners de kat herkennen van een foto of signalement. Intussen komt de kat op onze Instagram en hou ik de chip-registratie voortdurend in de gaten. Het komt vaak voor dat mensen hun kat pas registreren als hij kwijt is.”
Chip voorkomt ellende
Soms is de baas snel gevonden, maar het kan ook zomaar een paar dagen duren. Al die tijd verblijft de onbekende kat in quarantaine, wordt volledig verzorgd en medisch nagekeken. Na vijf dagen is het asiel verplicht de kat te vaccineren. En na veertien dagen wordt Stevenshage eigenaar van de kat. Dan begint een hele andere zoektocht: naar een passend nieuw huis. Marlies kan niet genoeg benadrukken hoe belangrijk een correct geregistreerde chip is. “Juist ook voor ‘binnenkatten’ die nooit buiten komen, want o wee als die op straat belanden, dan verdwalen ze meteen. De chip voorkomt een hoop ellende, en het hoort bij een goede verzorging en bescherming van uw kat.”
Check of de gegevens nog kloppen via chipnummer.nl
Bent u uw dier kwijt? Lees op deze pagina wat u kunt doen.
Laatste blog & nieuws
Zó helpen wij de komende vijf jaar nog meer dieren!
Bij de term ‘strategisch plan’ begonnen onze asieldieren spontaan te gapen. Saai gedoe, veel tekst. Maar toen ons bestuur duidelijk maakte dat zo’n plan uiteindelijk gaat om de lekkerste brokjes, de beste spelletjes en blije verzorgers, was iedereen ineens vol aandacht. We hebben met elkaar opgeschreven hoe we de komende vijf jaar voor onze dieren, mensen en omgeving willen zorgen. Lees nu wat we allemaal al doen, en wat onze toekomstplannen zijn!
Banji: Afscheid van een prinsje
De 10-jarige Banji komt als verwaarloosd zwervertje in het asiel terecht. Vacht in de knoop, nagels te lang, een vies gebit en aan de magere kant. Zijn humeur daarentegen is stralend. Asielmedewerker Sylvia ontfermt zich over de kleine boomer en neemt hem tijdelijk in huis. Als zich geen eigenaar meldt, mag hij bij haar blijven. Banji wordt het prinsje van de familie en geniet met volle teugen van het leven. Totdat het na anderhalf jaar plotseling misgaat…
Komt een konijn bij de dokter…
Een konijn dat niet eet of stil in een hoekje zit: het lijkt iets kleins dat vanzelf wel overgaat, maar niets is minder waar. Snel ingrijpen kan het verschil betekenen tussen leven en dood. Konijnen zijn meesters in het verbergen van pijn. Daarom is het belangrijk dat je als verzorger of eigenaar signalen herkent en op tijd in actie komt. Lees het artikel vol interessante tips om je konijnen gezond te houden.


