Jaimy en Marianne in het Leidsch Dagblad

Categories
Nieuws

Onze Mechelse herder Jaimy siert met hondenverzorgster Marianne de rubriek Stadsfotograaf in het Leidsch Dagblad. Met veel geduld en intensieve training transformeerde Jaimy van een doodsbange zenuwpees naar een leergierige dame, voor wie we een ervaren baasje met een groot hart en dito tuin zoeken.

Klik op de foto voor een grotere versie van het artikel.

1193 dagen

Mechelse herdershond Jaimy was vijf maanden oud toen zij door haar baasje naar het asiel Stevenshage in Leiden werd gebracht. Ze vertoonde waaks, angstig en zenuwachtig gedrag, waardoor ze als onhandelbaar werd bestempeld.
Sindsdien bood één potentieel baasje Jaimy een liefdevol thuis, maar omdat de herder van slopen houdt werd ze na een dag weer teruggebracht. Hondenverzorgster Marianne Ros (52) ontfermt zich daarom al 1193 dagen over Jaimy:
het dier dat het langst in het asiel zit.

Zenuwachtig

,,Het duurde even voordat het ijs gebroken was tussen mij en Jaimy”, vertelt Ros. „Toen ze vier en een half jaar geleden voor het eerst in de kennel kwam, was ze doodsbang. Het gezin dat haar bij ons bracht, vertelde dat de moeder van Jaimy heel waakzaam was toen ze bij haar werd weggehaald. Dat zit in de genen. Ik kan me nog goed herinneren dat ik haar als pup uit de kennel losliet, in ons speelbos naast het asiel. Ze was heel zenuwachtig. Ik knielde om haar rustig te maken. Jaimy stond naast me en verstarde. Toen dacht ik: ‘Is dit de eerste hond die mij in mijn gezicht gaat bijten?’ Ik heb in slow motion een speeltje dat naast me lag gepakt en weggegooid. Ze is er toen achteraan gerend. Ik heb meteen een collega gebeld, want alleen kon ik haar niet helpen.”

Trainen

„Mijn collega en ik zijn intensief met Jaimy gaan trainen. We hebben les gekregen van experts over hoe we zo veilig mogelijk met haar kunnen wandelen, waarna we langzamerhand met haar naar buiten zijn gegaan. Hier betrokken we ook vrijwilligers bij. Aan de hand van verschillende spelletjes hebben we geprobeerd haar zelfvertrouwen te vergroten. Zo leerden we haar op bankjes en boomstammen te staan, zodat de buitenwereld voor haar een beetje wegviel. Honden zijn heel gevoelig voor prikkels, waardoor een wan- deling hen zenuwachtig kan maken. Door de spelletjes werd het voor haar én voor ons alleen maar leuker.”

Favoriet

“Jaimy is mijn favoriet. Ik zeg altijd tegen de vrijwilligers dat ze zich niet moeten hechten aan de
dieren in het asiel, maar omdat ik Jaimy al ken sinds dat ze vijf maanden oud is, kan ik mijn eigen advies nauwelijks opvolgen. Ze luistert goed naar me en vindt het heerlijk om dicht bij mij te spelen in het speelbos. Als het kon, zou ik haar zelf in huis nemen. Helaas woon ik in een appartement en heb ik daardoor niet genoeg ruimte om haar het leven te bieden wat ze verdient. Jaimy zou het best gedijen bij een ervaren baasje die een stuk grond heeft dat is omheind met een hek, zodat ze lekker buiten kan spelen.”

Praatgroep

„Iedereen bij Stevenshage hoopt zo dat Jaimy een liefdevol thuis vindt. Het zal een emotionele dag worden wanneer zij uit het asiel vertrekt. Dan moeten mijn collega’s en ik een praatgroep gaan starten, denk ik”, lacht Ros. „Maar we zullen allemaal de vlag uithangen wanneer die dag komt. Dat Jaimy een plekje vindt waar ze tot bloei kan komen, is uiteindelijk het allerbelangrijkste.”

Laatste blog & nieuws

Achtergrond
17 februari 2026

Zó helpen wij de komende vijf jaar nog meer dieren!

Bij de term ‘strategisch plan’ begonnen onze asieldieren spontaan te gapen. Saai gedoe, veel tekst. Maar toen ons bestuur duidelijk maakte dat zo’n plan uiteindelijk gaat om de lekkerste brokjes, de beste spelletjes en blije verzorgers, was iedereen ineens vol aandacht. We hebben met elkaar opgeschreven hoe we de komende vijf jaar voor onze dieren, mensen en omgeving willen zorgen. Lees nu wat we allemaal al doen, en wat onze toekomstplannen zijn!

Blog
15 februari 2026

Banji: Afscheid van een prinsje

De 10-jarige Banji komt als verwaarloosd zwervertje in het asiel terecht. Vacht in de knoop, nagels te lang, een vies gebit en aan de magere kant. Zijn humeur daarentegen is stralend. Asielmedewerker Sylvia ontfermt zich over de kleine boomer en neemt hem tijdelijk in huis. Als zich geen eigenaar meldt, mag hij bij haar blijven. Banji wordt het prinsje van de familie en geniet met volle teugen van het leven. Totdat het na anderhalf jaar plotseling misgaat…

Achtergrond
7 februari 2026

Komt een konijn bij de dokter…

Een konijn dat niet eet of stil in een hoekje zit: het lijkt iets kleins dat vanzelf wel overgaat, maar niets is minder waar. Snel ingrijpen kan het verschil betekenen tussen leven en dood. Konijnen zijn meesters in het verbergen van pijn. Daarom is het belangrijk dat je als verzorger of eigenaar signalen herkent en op tijd in actie komt. Lees het artikel vol interessante tips om je konijnen gezond te houden.

© Copyright 2026 Dierentehuis Stevenshage Leiden | Website door Webmazing
Doneren