Intussen in het asiel: Yin en yang

Intussen in het asiel: Yin en yang

Onze beeldschone sneeuwwitte kater Boncuk zit al bijna een jaar in hal 2 te wachten op een nieuw baasje. De meningen in het team zijn verdeeld of Boncuk nou stokdoof of ‘slechts’ hardhorend is (lichtelijk Oost-Indisch sowieso wel). Als een Doornroos snurkt hij verder als ik tijdens de avondronde de hal binnenkom. Mijn stem gaat daarom naar ‘stok’. Als het licht aangaat wordt hij wakker en krijg ik een privé recital. “mauw mauw mauw” “MAUW, MAUW, MAUW” “MAAUUWW MAAUUWW MAAUUWW”. Volume regelen is niet zijn sterkste kant. Soms hoor ik hem vanuit ons huis elders op het terrein zijn toonladders oefenen.

Asielkat Boncuk zoekt een nieuwe eigenaar. Klik op de foto voor de volledige beschrijving van Boncuk bij Dierentehuis Stevenshage in Leiden.

Heftige reacties

Waarom Boncuk al een jaar bij ons zit? Nou, hij kan dus nogal heftig reageren. Als ik met een zakje snoep in de hand wil gaan kennismaken en even niet goed oplet, staat er prompt “Snoepje! Nu!” in mijn bovenbeen gegraveerd. Dit soort reacties maakt je nou niet meteen populair bij nieuwe baasjes.

Naarmate we hem leren kennen -en hij ons- gaan we elkaar beter begrijpen en temperen zijn uitbarstingen enigszins. Naar de vaste verzorgers dan. Als een klant onze waarschuwing “witte kat niet aaien” negeert, weet hij feilloos dat die klant géén bekende van hem is. We maken excuses en plakken pleisters. Bijzonder genoeg kiest hij af en toe spontaan wel andere -eveneens onbekende- klanten uit om uitgebreid bij op schoot te gaan zitten.

Wij bedenken alternatieven om zijn aandacht te vangen -want leuke geluidjes helpen niet- en wachten tot hij zelf contact maakt voordat we hem aanraken. We spelen met hem, geven hem uitdagingen en puzzels. Zelf vindt hij ook live konijnen tv kijken een prima invulling van zijn dag.

Klik hier om de volledige beschrijving van Boncuk te lezen.

Asielkat Boncuk zoekt een nieuwe eigenaar. Klik op de foto voor de volledige beschrijving van Boncuk bij Dierentehuis Stevenshage in Leiden.
Foto: Maud Velders

Zwarte Spetter

In de hal naast Boncuk verblijft sinds januari Spetter, onze glanzende steenkoolzwarte poes mét klein wit vlekje dus geen heksenkat. Afgestaan omdat ze echt naar buiten wil kunnen en dat ook perse via een luik. Waarom ze al zo lang bij ons zit? Nou, ze kan -kon- dus nogal heftig reageren. Pogingen tot eenzijdige toenadering worden -werden- hardhandig afgestraft. Naarmate ze langer bij ons blijft en ze haar vaste verzorgers leert kennen, ontplooit ze zich meer en meer tot een aanhankelijke poes.

Weinig aandacht

In tegenstelling tot Boncuk vraagt Spetter weinig aandacht. Ik denk zelfs dat ik haar nog nooit één geluidje heb horen maken, terwijl ik toch elke avond op bezoek kom. Geloof het of niet, de avond nadat ik de laatste hand aan dit blog heb gelegd, komt Spetter bij de avondronde vertellen dat ze heus echt wel aanhankelijk is en heus echt wel geluid kan maken. Maar dat ze gewoon niet van dat overdreven gedoe houdt zoals sommige witte katten waar we het verder niet over zullen hebben. Dus.

Spetter vermaakt zich graag met het grondig vernielen van muizen type speelgoed en vanaf een krabpaal in de zonneschijn naar mensen kijken. En als het haar zint, wil ze zeker ook een mens haar gezelschap en gezelligheid schenken.

Klik hier om de volledige beschrijving van Spetter te lezen.

Geduldig

Twee buren. Yin en yang. Zo verschillend, maar ook zo eensgezind in hun motto ‘Aan vertrouwen moet je bouwen’. Samen met ons wachten ze, over het algemeen geduldig, op een persoon die 1) hun goedkeuring kan wegdragen, 2) de juiste huissituatie kan bieden, 3) een kat zichzelf laat zijn en 4) de tijd neemt en geeft om een verstandhouding op te bouwen.

Zo moeilijk moet het toch niet wezen?

Asielpoes Spetter zoekt een nieuwe eigenaar. Klik op de foto voor de volledige beschrijving van Spetter bij Dierentehuis Stevenshage in Leiden.
Foto: Maud Velders

Eén gedachte over “Intussen in het asiel: Yin en yang

  1. Ook wij gunnen elk dier een fijn nieuw thuis. Geen echte langzitter, maar bijvoorbeeld Ambrosius mag zich daarbij aansluiten . Dit dier hebben we helemaal meegemaakt met die kap om zijn kopje.
    Er gaat geen dag voorbij of wij denken natuurlijk aan Spetter en Boncuk. Hopen dat ooit iemand een plekje heeft voor deze kanjers. We doen ons best, kijken om ons heen naar geschikte kandidaten. Net als elk ander dier verdienen ze het zo . . ..
    Overigens, schitterend verhaal !
    Els en Leo

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *