Als ik dit blog schrijf, is het Thanksgiving in Amerika. Lekker belangrijk, zult u zeggen, maar na een tijdje in Amerika te hebben gewoond, ben ik deze feestdag gaan waarderen. Het is een goed idee om minimaal één keer per jaar stil te staan en je zegeningen te tellen.
Maar wat heeft dat nou met het asiel te maken? Ik ben dankbaar dat ik mijn steentje mag bijdragen aan de dagelijkse gang van zaken in het asiel . En ook dat ons werk echt iets kan betekenen voor dieren.
Vorige week werden we gebeld. Een dierenarts van buiten de regio met een vraag om hulp. Ze hebben een kat met diabetes in de praktijk rondlopen. De eigenaar kan niet de nodige zorg verschaffen en omdat ze inslapen te ver vinden gaan, hebben ze de kat overgenomen. Maar hoe ze ook proberen, ze kunnen geen nieuw baasje voor hem vinden. Daarom zijn ze naar asielen gaan bellen, eerst in de eigen regio en daarna in een steeds grotere cirkel daarbuiten. Maar niemand die hem wil.
Wij hebben er ook even over na moeten denken. Maar niet lang. We zijn nu eenmaal vrij makkelijk om te praten als het om zoiets gaat. En we hebben rotsvast vertrouwen in de mensheid zodat we optimistisch zijn over zijn herplaatsingskansen (al breekt er soms wel eens een stukje van die rots af, maar daar hebben we het nu niet over…).
De dierenarts en een assistente komen hem persoonlijk brengen en hebben voer, insuline, spuiten en een donatie meegenomen. Hij gaat naar quarantaine A. Hij heet Ricardo, maar wij mogen Rickie zeggen. Hij is ietwat uit z’n doen door de lange autorit maar komt meteen kennismaken. ’s Avonds geef ik hem eten en met enige coaching wil hij wel z’n bordje leegeten. Ook krijgt hij z’n insuline. Hij drinkt en plast nog heel veel, wat betekent dat zijn bloedglucose en insulinetoediening nog lang niet in balans zijn.
De dag erna gaan we zo verder maar de dag daarna wil Ricardo niks. Niet rondlopen, niet eten, niet knuffelen (nou vooruit, 1 kopje dan). We proberen ander voer. Niks. ’s Middags ligt er diarree in de bak en heeft hij gespuugd. Ook blijkt hij koorts te hebben. In eerste instantie hadden we gedacht dat hij misschien moet wennen, maar nu? Misschien zit er meer achter.
Overleg met de dierenarts. Zij adviseert ons om de alvleesklierfunctie te laten checken. Diabetes kan ook een gevolg zijn van een alvleesklierontsteking. We besluiten om die dag nog Ricardo’s bloed te laten onderzoeken. Dat onderzoek wordt extern gedaan en heeft even tijd nodig. De uitslag is nog niet binnen als ik dit schrijf.
‘Stevenshage’ heeft genoeg reserve om de zorg voor een suikerkat op zich te kunnen nemen. En ook als blijkt dat alles nog niet helemaal klopt, is er ook nog ruimte om een (redelijk kostbaar) onderzoek te laten doen. Die reserve hebben we kunnen opbouwen dankzij onze donateurs. Dat is iets om dankbaar voor te zijn. En daar sta ik vandaag dus even bij stil. Helemaal niet verkeerd hoor, zo’n Thanksgiving-dag.
p.s. Ricardo krijgt in afwachting van de uitslag medicatie en heel veel zorg en aandacht. Hij komt zeker terug in dit blog.
Laatste blog & nieuws
Bomvol dierenasiel: deel 2 van de Sleutelstad zomerserie!
VIDEO | Het is een drukke zomer in het asiel! Veel zwerfdieren, weinig adopties en een vol pension. Sleutelstad kwam bij ons langs om de zomerdrukte in beeld te brengen. In het tweede deel vertelt vogelverzorger en plaatsvervangend beheerder Sylvia over de tropische vogels in het asiel. “Mensen kunnen vrij makkelijk een tropische vogel aanschaffen en niet weten waar ze aan beginnen.”
Strandbingo levert €1145 op voor asieldieren
De bingo bij Beachhouse Key West afgelopen zondag in Katwijk aan Zee was een groot succes! Alle ingrediënten waren aanwezig: stralend weer, een groot terras, veel dierenvrienden en prachtige prijzen. Niemand ging met lege handen naar huis en zeker de asieldieren niet, want het evenement leverde hen een geweldig bedrag op! Dank aan iedereen die er was of prijzen beschikbaar stelde, en aan Beachhouse Key West voor de gastvrijheid!
Haaktalent gezocht voor de asieldieren – VOL
VOL We hebben voorlopig voldoende hakers! – Er lopen heel wat creatievelingen bij ons rond. Zij haken met de hand onweerstaanbare speeltjes voor katten: balletjes, muisjes, maar ook donuts, macarons en cupcakes! Deze speeltjes worden verkocht en de opbrengst gaat naar de asieldieren. Wij zijn op zoek naar extra haaktalent om voldoende donuts te haken voor de verkoop tijdens onze Open Asieldag op 10 oktober 2026. Heb jij deze nazomer zin en tijd om te haken? Sluit je dan aan bij Team Stevenshake!
