Acht weken geleden alweer. Kleine Skye komt het asiel binnen omdat er afstand van haar gedaan is. Ze is als pup aangeschaft door een gezin met drie kleine kinderen en krijgt daar meer prikkels binnen dan ze kan hanteren. Hierdoor is ze nog niet zindelijk en begint ze naar de kinderen te happen en te grommen.
Skye is een kruising van een chihuahua en een terriër, 8 maanden oud en 2,6 kilo schoon aan de haak. Het grommen en uitvallen zal alleen maar erger worden als er niets aan gedaan wordt.

Samen met asielmedewerker Tamara voer ik het afstandsgesprek. De eigenaren zijn van goede wil en hebben een goed hart, maar de combinatie van deze hond met dit gezin klopt gewoon niet.
Ze zijn naar puppycursus geweest. Daar hebben ze een slipketting voorgeschreven gekregen. Ja, u leest het goed, slípketting. Voor een pup. Een púp. Een pup met een nekje nog dunner dan mijn pols. Als je zo’n klein, onvolgroeid nekje gaat corrigeren met een metalen ketting, is het risico op fysieke schade reëel.
Skye gromt naar dingen die ze eng vindt of als er meer spanning is dan ze aan kan. Als je haar daarvoor gaat corrigeren is het alsof je een kind dat huilt omdat ze bang is in het donker, een flinke oorvijg geeft. Of dat je een peuter een pak rammel geeft omdat hij andere kinderen met zijn schepje slaat vanwege een gebrek aan sociale vaardigheden.
Ik vind het onbegrijpelijk dat een hondenschool een dergelijk advies geeft. De eigenaresse voelt zich hier -terecht- niet goed bij en stopt na twee lessen. Uiteindelijk nemen ze de moeilijke beslissing om haar naar het asiel te brengen.
Ik neem Skye even mee naar huis om te beoordelen hoe ze is met onze honden en de kat. Met z’n allen moeten we wennen aan haar Madurodam-formaat.
Kater Aslan kijkt even naar Skye en haalt z’n schouders op. “Categorie niet eetbaar & niet bedreigend” lijkt hij te denken. Skye op haar beurt vindt hem juist fascinerend. Vooral als hij eten krijgt, staat ze op de voorste rij. Toch peinst ze er niet over om een hapje te stelen van een kat die bijna drie keer zo zwaar is als zij. Als Aslan binnenkomt na zijn avondwandeling, geeft hij de honden altijd even een kopje. Skye geeft een gilletje van schrik als hij op haar afloopt en blijft dan gedwee staan om het kopje in ontvangst te nemen. Ze houdt zich nog net staande als hij haar een schouderduw geeft.
Na de eerste ontmoeting met onze dieren blijft ze ‘in de pleeg’ om dingen af te leren en om dingen aan te leren. Zoals: niet in huis plassen en poepen, netjes met de baas meelopen, niet alle honden die je tegenkomt willen inslikken, terugkomen als de baas roept, netjes wachten voor je eten, níet het kippenhek stuk maken (voor dat laatste onderdeel zakt ze).
Ze raakt snel gewend aan de routines in huis. Onze eigen honden helpen mee en leggen geduldig de huisregels uit. Kiki besluit dat Skye toe is aan een spelletje bekvechten af en toe.
Ze gaat mee naar de asielkantine waar ze alle vrijwilligers om haar kleine pootjes windt. Met de pleegbaas mee ‘running with the big dogs’, mee naar het strand, het Valkenburgse Meer, naar het tuincentrum en mee op bezoek. Langzamerhand komt de hond in de chihuahua naar boven.
De weken verstrijken, het is vakantie, er zijn maar weinig mensen op zoek naar een hond. De gegadigden die zich bij het asiel melden, vinden we niet geschikt. We zijn streng.
Dan, na ruim zes weken bootcamp voor Skye, meldt zich een echtpaar dat aan al onze voorwaarden voldoet. Ervaring met honden, niet teveel van huis, tijd en zin om leuke dingen met Skye te gaan doen. Na een uitgebreid telefoongesprek, een voorspoedig verlopen kennismaking en dito proefdag weten ze het zeker: dit wordt ‘r!
Vandaag is ze een week in haar nieuwe huis. Nieuwsgierig als we zijn, bellen we even met haar nieuwe baasjes. Ze gedraagt zich vooralsnog voorbeeldig, is kraakzindelijk, lekker actief en lief. Al haar oude streken zijn vergeten, een nieuwe naam en een nieuw leven. We zijn blij dat haar oude baasjes dit moeilijke besluit hebben genomen voor Skye’s bestwil, blij dat we haar een stukje hebben mogen begeleiden en blij dat we deze nieuwe baasjes voor haar hebben kunnen vinden.

Laatste blog & nieuws
Steun Stef, Lux en Jolanda bij de Christmas Station Walk
Lux heeft er speciaal haar kersttrui voor aangetrokken! Vrijwilligers Stef en Jolanda doen op zaterdag 13 december mee aan de Christmas Station Walk van Stichting DierenLot. Stef’s hond Lux wordt vertegenwoordigd door een pluchen knuffel. Met de feestelijke tocht van 7,5 km halen ze geld op voor de asielhonden van Stevenshage. Het bedrag wordt ook nog eens verdubbeld! Steun Stef, Lux en Jolanda!
Anti-Black Friday actie: €1288 voor de asielkatten!
Illustrator Johanna van The Printed Cat besloot niet mee te doen aan de Black Friday-gekte. Als tegenbeweging zette ze een actie op: klanten kregen geen korting, maar ze doneerde 20% van haar inkomsten dat weekend aan de gebitsbehandeling van asielkat Gizmo. Meer dan 120 mensen deden mee en Stichting DierenLot stemde ook nog in met een verdubbeling van de opbrengst!
Dank aan onze 100+ toppers op Nationale Vrijwilligersdag!
Zonder vrijwilligers zijn we nergens. Elke dag van het jaar kunnen onze asieldieren rekenen op bij elkaar meer dan 100 toppers van vrijwilligers. Zij lopen, verschonen, voeren, poetsen en vergaderen zich een slag in de rondte. En zij geven onze dieren de liefdevolle aandacht die zij zo hard nodig hebben. Op deze Nationale Vrijwilligersdag danken we hen voor hun waardevolle inzet!

