Intussen in het asiel: Ruim 130 dieren

Intussen in het asiel: Ruim 130 dieren

Voordat de zomerdrukte losbarst, nemen we allemaal nog een weekje vrij. Dat betekent dat we om beurten elkaars afdeling ‘erbij doen’. Afgelopen zondag delen Syl, Marianne en ik daarom de supervisie over de asielkatten. Omdat we inmiddels zo’n zeventig asielkatten hebben zitten, is het overzicht dat Marlies voor ons heeft achtergelaten na twee dagen zo’n beetje stukgelezen.

Zeventig asielkatten

Gelukkig hebben we hulp van onze trouwe vrijwilligers en loopt bij de dieren alles gesmeerd. Die zeventig asielkatten dus, vijfentwintig honden (pension en asiel), een kleine twintig pensionkatten, een stuk of acht konijnen en een tiental vogels komen niets te kort. De huishoudelijke taken schieten er met bijna 130 dieren onder ons dak wel bij in. Vrijwilligster Eline, ook wel bekend als Eline2, komt en reddert. Met vereende krachten laten we tevreden dieren (eten, schoon hok, spelletjes, knuffels) in een schoon asiel achter, al merk ik daar tijdens de avondronde op sommige afdelingen niet veel meer van.

Konijnenvoer

‘s Maandags, voordat ik achter mijn bureau kruip, ontferm ik me over de konijnen. Water, hooi, brokjes. Het leukste vind ik het groenvoer. De planten en struiken op het asielterrein leveren inmiddels een gevarieerd voor-elk-wat-wils assortiment. Ik vind zelfs ieniemienie worteltjes van een paar millimeter die spontaan tussen de stenen op het voorplein zijn opgekomen: waar slordig etende vogels al niet goed voor zijn.*

* Weten welke planten je wel en niet aan je konijn kunt voeren? Naast informatie op internet (bijv. BunnyBunch en Mini Natuur) kun je hierover geweldige webinars, cursussen en opleidingen volgen bij o.a. Edupet en Silverlinde.

Pensiondrukte

We worden via de mail en telefonisch bedolven onder pensionaanvragen voor de zomervakantie. Slechts een paar mazzelaars kunnen we nog blij maken met steeds schaarser wordende plekjes. Onze mailtjes beginnen daarom meestal met “helaas” of “we’re sorry”.

Waterval aan kittens

Dinsdag blijkt een dag met hindernissen. Marlies brengt twee katten naar de dierenarts. Op afstand volgen we haar route: Leidseweg opgebroken: via omleiding naar De Keerhoeve — Leidseweg weer vrij volgens vrijwilligster M. — Leidseweg volledig afgesloten wegens gaslek — Keerhoeve alleen bereikbaar via omleidingsroute — laatste stuk te voet. (En jeetje wat zijn twee katten dan zwaar).

Intussen brengt de Politie Leiden-Zuid een paar rafelige, smerige, maar o zo schattige kittens binnen. Luid spinnend ondergaan ze hun dierenartsbezoek. Afgezien van een fikse wormenbesmetting en slechte tafelmanieren (klik hier voor het filmpje dat de politie van hen maakte) mankeert hen verder weinig. Ze verhuizen diezelfde dag nog naar pleegmoeder Annemieke (die twee weken kitten-sabbatical zou nemen. Tja.). **

** Deze kittens zijn uiteraard voorlopig nog niet beschikbaar. Mocht je op zoek zijn naar een kitten, hou dan de kitten-pagina op onze website goed in de gaten. Als alles goed blijft gaan, komt er over een paar weken een waterval aan kittens beschikbaar.

Geen telefoon

Om kwart voor twaalf is er dan ineens geen internet meer. Logisch redenerend gaan mijn gedachten onmiddellijk naar de bonte verzameling graafmachientjes die sinds maandag op het grasveld voor het asiel zijn neergestreken en als een stel ADHD mollen allerlei geulen hebben gegraven. Desgevraagd ontkennen de mollen in alle toonaarden dat ze aan onze kabels hebben geknabbeld. Onze IT vrijwilliger (30+ jaar ervaring in telecom) checkt ons netwerk en is het niet met hen eens. Dankzij de voorzienige blik van diezelfde IT vrijwilliger (en een doos gelabeld ‘backup telefooncentrale Stevenshage’) hebben we diezelfde dag weer internet, mail en hotline-telefoon. De telefoon voor klanten blijft helaas nog even uit de lucht. Dus wilt u ons bereiken, stuur dan bij voorkeur een e-mail.

Woensdag oordeelt ook een KPN monteur dat er een kink in de telefoonkabel is. Het “ondergrondse team” moet eraan te pas komen. Volgende week maandagmiddag, wordt ons gezegd. Liander (de opdrachtgever), Visser (de uitvoerder) en KPN klantenservice leven met ons mee. Iets veranderen aan de wachttijd kunnen ze helaas geen van allen.

Werkzaamheden vlak voor het terrein van Dierentehuis Stevenshage in Leiden.

Na twee jaar herenigd

Dinsdagavond komt er een kat binnen. Hij zit in een vangkooi en zou schuw zijn. Bij het overzetten in het hok glipt hij er tussenuit en vliegt in blinde paniek tegen de quarantainedeur. Dierenambulance medewerkster Wies blijft koelbloedig, weet hem te pakken en in het hok te zetten. Bang, maar niet schuw, luidt ons oordeel. De volgende dag is hij gekalmeerd en checken we hem op een chip. “Piep!” Een uurtje later maakt Marlies deze foto’s. Tiger was al twee jaar vermist maar herkende zijn baasjes onmiddellijk…

Kater Tiger wordt na twee jaar herenigd met zijn baasje bij Dierentehuis Stevenshage in Leiden.

Een ree in Leiden

Dan, net als we woensdagavond naar huis willen gaan, meldt een dame dat ze een ree heeft gezien in de berm tegenover de Haagsche Schouw. Het ene moment loopt hij rustig te grazen, het volgende doet hij een verdwijntruc. De enig mogelijke conclusie is dat hij de sloot is overgezwommen. Later horen we dat hij daar de afgelopen weken al vaker is gesignaleerd. Ergens in het groen rond het asiel woont nu dus kennelijk een reebok met magische kwaliteiten.***

*** Dank en excuses aan de politie, dierenambulance en brandweer voor hun hulp en vergeefse moeite.

En hier wilde ik het voor deze week maar weer bij laten.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *