Intussen in het asiel: Rode kater Frans

Intussen in het asiel: Rode kater Frans

Op 23 juli wordt Frans binnengebracht, ooit een stoere rode kater, nu een niet al te florissant uitziende has been. Vieze ogen, mager, slechte vacht, hier en daar wonden en een dramatisch gebit. Hij vindt ons doodeng en heel stom. Dat we desondanks kunnen zien hoe slecht zijn gebit ervoor staat, komt doordat hij heel goed is in “blaas”.

Rode kater Frans komt in niet al te beste toestand binnen bij Dierentehuis Stevenshage, het dierenasiel van Leiden en omstreken.

Medische molen

Driemaal daags moeten we zijn ogen zalven, wat niet meehelpt bij het smeden van een onderlinge band. Het helpt wel. Waar we eerst dachten dat zijn ogen misschien een operatie nodig hadden, blijkt dat na ijverig zalven mee te vallen. De medische molen gaat draaien. Frans wordt gecastreerd. Dan weer eens diarree, dan weer overgeven. We ontwormen hem. De test voor kattenaids (FIV) en kattenleukemie (FeLV) is negatief. Omdat hij niet lekker aankomt in gewicht, checken we zijn bloed waarna hij medicatie krijgt voor zijn te snel werkende schildklier.

Veel blazen

Bij alles wat we doen, is zijn eerste reactie “blaas”. Elke avond sinds hij bij ons zit, krijgt hij extra eten. Elke avond is “blaas” het eerste dat Syl of ik, afhankelijk van wie de ronde doet, horen. Ik doe experimentjes. Niks zeggen bij binnenkomst in de quarantaine: “blaas”. Vrolijk praten bij binnenkomst: “blaas”. Uit het zicht blijven onderwijl bakje neerzettend: “blaas”. Duidelijk zichtbaar laten zien wat je doet: “blaas”. Het enige dat verandert, is dat hij na een dag of wat een poot uitsteekt als je te lang wacht met het bakje neerzetten. Toch altijd eerst “blaas”.

Rode kater Frans bij Dierentehuis Stevenshage, het dierenasiel van Leiden en omstreken.

Gebitsbehandeling

Nog wat later blijkt dat je hem gewoon kunt aaien, nadat je “blaas” over je heen hebt laten komen. Hij vindt het aaien heerlijk, kwijlt er zelfs een beetje van. Maar ook de volgende avond gewoon weer “blaas”. Als zijn toestand enigszins stabiel is, zowat een maand na zijn aankomst in het asiel, is zijn gebit aan de beurt. Het is niet best, vrijwel alle tanden en kiezen die hij nog had, moeten eruit. Hij verhuist naar kattenhal twee. Ook daar elke avond bij binnenkomst “blaas”.

Gedaanteverwisseling

Zijn gebit herstelt niet echt lekker en eind september moet hij weer onder het mes om een aantal ontstoken wortelresten te verwijderen. Na deze operatie ondergaat Frans een ware gedaanteverwisseling. Ineens loopt hij als een bink door de kamer en zit gezellig vanaf de krabpaal te kijken naar wat die rare mensen nu toch weer allemaal aan het doen zijn. Alleen als je binnenkomt “blaas”. En elke avond “blaas”. Dan eten en dan knuffelen. Van allebei kan hij nog steeds geen genoeg krijgen.

Rode kater Frans knapt heel langzaam op bij Dierentehuis Stevenshage, het dierenasiel van Leiden en omstreken.

Nieuw baasje

Langzaam, met horten en stoten, herstelt zijn gebit. Geneest ook het oog waar hij en passant nog weer last van kreeg. Gaat hij op de website om een baasje te zoeken. We leggen hem uit dat “blaas” niet echt helpt om mensen voor zich te winnen. Dat wij inmiddels beter weten, maar dat voor een eerste indruk “blaas” toch minder gewenst is misschien. Hij trekt zich er niks van aan. “Dat “blaas” is nu eenmaal onderdeel van mijn image” zegt hij schouderophalend. En stiekem geven we hem ook wel gelijk en weten dat het echt wel gaat lukken met dat baasje.

Op 12 november zwaaien we hem uit. Ten afscheid geeft hij ons een knipoog en, jawel, “blaas”. Dag stoere jongen, het was gezellig om je bij ons te hebben. Veel plezier en knuffels in je nieuwe thuis!

Frans’ verhaal deed me ineens denken aan mijn voorganger asielbeheerder Leen. Die tijdens een rondleiding met een stalen gezicht aan een stel kinderen uitlegt wat het bordje ‘blaasdieet’ op een kattenhok betekent. “Dat is omdat deze poes zo naar ons aan het blazen was, daar krijgt ze nu speciaal voer voor”. Er moeten dus in Leiden nog mensen rondlopen die ervan overtuigd zijn dat blazende katten speciaal voer krijgen in het asiel…

Rode kater Frans bij Dierentehuis Stevenshage, het dierenasiel van Leiden en omstreken. Foto en tekst: Maud Velders.

5 gedachten over “Intussen in het asiel: Rode kater Frans

  1. Super leuk dat dikkie dik(frans)een nieuw baasje heeft…hoop dat ze goed voor hem zorgen want het is een echte lieverd…zou leuk zijn als we een foto te zien krijgen in zijn nieuwe huisje

  2. Mooi verhaal van lieve Frans. Ook wij vrijwilligers schrokken de eerste keer van “blaas”, maar hadden al snel door dat dit niets voorstelde. Daarna moesten we er dus gewoon om lachen. Frans was een schat van een knuffelaar en ik wens hem veel geluk en liefde (en blaas ) in zijn gouden mandje.

  3. Mooi verhaal. Het was Leo die (ietsje dapperder dan ik ) na wat blazen toch een beetje toenadering kreeg van Frans. Beslist een lief diertje.
    Wat fijn dat hij lekker is opgeknapt en nu een gouden mandje heeft gevonden.
    Els en Leo

  4. Fantastisch om te lezen. Na jaren afzien van zwerven van Frans eindelijk een gouden mandje. Hij verdient het zo. Ben zo dankbaar dit te lezen. Hij was er slecht aan toe en toch opgeknapt door de liefde en aandacht en doorzettingsvermogen van de verzorgers. Pluim voor jullie. Mvg Viola

  5. Wat een leuk verhaal over Fransje
    Heel veel geluk bij jou baasjes .
    En niet teveel blazen hè
    Een keer per dag mag .
    Frans jongen nog een fijn prettig leven vol liefde bij jou nieuwe baas

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *