Ik sta in de dierenartskamer tijdens het asielspreekuur om te overleggen of we een afspraak zullen maken voorhet gebit van de 15-jarige kater Krasny. De overtuiging is dat zijn slechte conditie het gevolg is van een rottig gebit. De twijfel -en dus overleg- is ontstaan omdat een narcose voor een kat in slechte conditie extra belastend is. (Afspraak gemaakt, gebit gesaneerd, hij gaat met sprongen vooruit, dank u.)
Verstopte kat
Ik hoor dierenarts Saartje vertellen over een kat die volledig verstopt zat met ontlasting. (Oh, zat u te eten? Aan u de keuze, dooreten of doorlezen, allebei tegelijk is niet aanbevolen…)
Saar beschrijft hoe ze de kat een roesje heeft gegeven, handmatig het een en ander aan keutels verwijderde en buikmassage toepaste om uiteindelijk de hele darm leeg te maken. En hoe zijzelf, haar kleding, haar, handen én de hele praktijkruimte nog lange tijd daarna niet bepaald fris hebben geroken. Ondanks -uiteraard- handschoenen tijdens het proces en grondig schoonmaken en ontsmetten van de diverse ledematen en praktijkonderdelen na afloop.
Voldoening
“Tóch” zegt Saar vervolgens “is dat een van mijn favoriete dingen om te doen”. Op het eerste gezicht is dat een, op zijn zachtst gezegd, merkwaardige opmerking. Toch snap ik haar, want het gaat dan helemaal niet meer over de poep en de bah. Het gaat over de voldoening die je kan voelen door een ogenschijnlijk simpel klusje voor een ander uit te voeren. Niet zozeer vanwege het klusje (want ehh… jakkes) maar doordat je het leven van een ander levend wezen heel direct een beetje aangenamer kunt maken.
Deze hulp kent vele gedaanten:
- Een bakje water voor een kat die beredorst heeft na in een schuur opgesloten te hebben gezeten.
- Een konijn een wilgentak geven om zich helemaal op uit te leven.
- Een kat met een vlooienkam ontdoen van zijn ‘vriendjes’, eindelijk rust zonder constant te moeten krabben.
- Een hond van de lijn laten in ons speelbos zodat ie een keer vol gas kan gaan.
- Een kitten ontdoen van klitten en graszaden, zoals afgelopen week, waardoor hij van een blazende furie verandert in een spinnend bolletje wol.
- Een eikel tussen de voetzooltjes van een hond vandaan halen (wat een wonderbaarlijke genezing van kreupelheid).
- Een kartonnen doos voor een kat om zich te verstoppen als hij de wereld even niet aankan.
En dus ook -en die kende ik eigenlijk nog niet- obstipatie verhelpen. Al laat ik dat dan maar liever aan onze dierenarts over…
Kater Krasny is inmiddels besproken door zijn nieuwe eigenaar! Kijk hier voor een overzicht van onze plaatsbare katten.
Laatste blog & nieuws
Met pensioen: Marian ging van de klas naar de katten
Wie ben je zonder je betaalde werk? Die vraag stond centraal in het magazine van FNV Senioren. Marian Castenmiller weet het antwoord wel! Zij is vrijwilliger bij onze asielkatten. “Samen met de katten ontspan ik en weet: dit is echt genieten. Dit is mijn pensioen.” Lees hier het hele verhaal van Marian.
Asieldieren niet zielig, maar willen wel een eigen thuis
VIDEO | Omroep Sleutelstad was op bezoek bij ons in het asiel! Het idee dat asieldieren zielig zijn, of dat heel veel dieren jarenlang in het asiel zitten klopt niet. “De meeste honden en katten vinden snel een nieuw thuis”, legt collega Suzan uit aan lokale omroep Sleutelstad die een bezoek bracht aan het asiel. “Gemiddeld zit een kat hier zes weken, maar sommige zijn al met een paar dagen weg.” Ze vertelt hoe de adoptie van een dier in zijn werk gaat, en geeft tips voor mensen die een huisdier overwegen. Bekijk hier het hele interview!
Gouden match voor lovebirds Loofje en Kwetter
Agapornis Willemijn landde afgelopen zomer doodmoe in een tuin. Gelukkig knapte ze snel op en ze vond een nieuw thuis èn nieuwe liefde bij de prachtige agapornisman Kwetter. Daar werd Willemijn liefdevol omgedoopt tot Loofje. Het kromsnavel-koppel speelt en knuffelt er elke dag op los en gaat zelfs mee op vakantie. “Loofje is echt een deel van het gezin en ik kijk er elke dag naar uit om met haar bezig te zijn.” aldus haar nieuwe baasje.
