Intussen in het asiel: Inspanning en ontspanning

Officieel zijn we als asielmedewerkers veertig uur per week in dienst. Al zijn we, zeker in de zomer, meestal wel iets meer dan dat in touw. Als er om vijf uur nog een zwerfhond wordt gebracht, je toch nog maar even op het baasje wacht en in de tussentijd mooi nog wat mail kunt wegwerken. Als je een uurtje eerder begint omdat je dan lekker even rustig de tijd hebt voor de dieren. Of als je in de pauze met een zieke kat naar de dierenarts moet. Wij noemen het ‘ja, hoort erbij’ terwijl je dat officieel gezien waarschijnlijk onder de noemer overuren zou kunnen scharen. (Niet dat we niet ook wel eens zuchten op zo’n moment, we zijn geen heiligen.)

Spelletjesavond

Gezien onze werktijden zou je verwachten dat we in onze vrije tijd toch het liefst de Kenauweg geheel zouden vermijden. Dat zou je verwachten ja. Toch kiezen we er geregeld voor om ook ’s avonds, als het werk gedaan is, nog even te blijven. Bestellen iets te eten. (Nee, allemaal heel gezond hoor, met sla en aardappels enzo. Gefrituurde aardappels.) Misschien een ijsje toe, omdat het zomer is. Het is dan Spelletjesavond! Bierpong^*) of een escaperoomspel of dobbelen of Monopoly of Codenames of noem maar op, keuze genoeg. Woensdag was het weer eens zover. Na het eten rijden we onze tafeltennistafel naar buiten en beginnen aan ons pingpong-evenement.

^{*) Waarbij we aan iedere kant van de tafeltennistafel zes bekers met water (wáter ja, echt) neerzetten, waarna je moet proberen om de ping aan de overkant in een beker te pongen, waarna die beker uit het spel gehaald wordt. Wie het eerste al zijn bekers kwijt is, heeft verloren. In de originele versie zijn de bekers gevuld met bier en moet je het bier opdrinken. Wij lusten geen bier.}

Katten en konijnen op de tribune

Vidar, bewoner van kattenhal twee, moedigt ons luidkeels aan. We weten nog steeds niet precies van wie hij nou supporter was, maar vermoeden wel dat hij vrij makkelijk omgekocht kan worden om van club te switchen. Of misschien is hij gewoon geërgerd dat hij niet ook een keer een ping mee mag pongen. Poes Poes in hal één houdt niet van sport – daar word je maar moe van – en keerde ons nadrukkelijk de rug toe.

Konijnen Smoke en Betula daarentegen kunnen het tafereel wel waarderen en houden de stand nauwkeurig bij. Hun spanning knagen ze intussen weg met een bergje kruidenhooi. Ook konijnen Melissa en Waldorf kijken aandachtig toe, al vraagt Waldorf geregeld of we misschien iets zachter willen juichen na een pongpunt.

Avondronde

Wie er won? Dat is lastig te bepalen omdat we steeds van plek wisselen gedurende het spel. Gelooft iemand het als we zeggen dat het een gelijkspel was? Niet? In dat geval ben ik vergeten wie er gewonnen heeft.

We maken het natuurlijk nooit laat. Onze viervoetige protegés hebben immers de volgende dag gewoon alweer vroeg honger. De avondronde doen we dan meestal gezamenlijk. En voor mij is het dan stiekem leuk om te zien dat datgene wat ik doe – katten die eigenlijk niks extra’s hoeven toch iets lekkers toeschuiven – ook gebeurt als de dames (die mij daarvoor regelmatig streng toespreken) zelf ’s avonds die ronde lopen. Kennelijk is het toch zo makkelijk niet om die vragende ogen te weerstaan…

Naadloos

Natuurlijk blijft het heel belangrijk om je op gezette tijden los te maken van je dagelijkse bezigheden en heel andere dingen ernaast te doen ter ontspanning. En dat doen we allemaal zeker ook. Toch denk ik dat het best bijzonder en waardevol is als inspanning en ontspanning elkaar op de werkplek naadloos kunnen aanvullen.

Laatste blog & nieuws