Een paar weken geleden valt mijn oog op een artikel in het Leidsch Dagblad. Het gaat over de katten die zichzelf de rol van gastpoes/-kater hebben toegeëigend in de Leidse Hortus botanicus en over hun Instagram accounts. Meervoud inderdaad: @botanicatz en @lilyhortuscat.
Bezoek aan de Hortus
“Het gaat goed met de katten” lees ik in het artikel. “Alleen Lotus zag er in het begin erg mager uit. Dat gaat nu met bijvoeren een stuk beter.” Mijn nieuwsgierigheid is gewekt. Omdat ik me nu eenmaal graag overal tegenaan bemoei, stuur ik een mail om namens het asiel hulp aan te bieden, mocht dat nodig zijn. Per kerende post komt het antwoord: “van harte welkom om te komen kennismaken”.
En zo gaan Marlies en ik op tien maart richting Hortus, om de katten en hun verzorgers in actie te zien. Bij wijze van een bloemetje nemen we wat kattenvoer mee (want bloemen geven als je bij mensen op bezoek gaat die in/naast/op de Hortus werken… voelt overbodig).
Kennismaking met Lotus
Lotus Defaultcat -alle katten hebben tenslotte twee namen*)- heet ons welkom vanuit zijn knusse hutje. Lotus is een zwart-witte harlekijn kater, met oranje ondertonen, een beetje alsof hij in worteltjespuree heeft staan tapdansen. Dit smoezelige uiterlijk, gepaard aan de informatie over inmiddels verwijderde klitten en de manier waarop hij brokjes eet (zonder te kauwen achterover slaan, als een aspirine) doen ons een gebitsprobleem vermoeden.
“Mogen we even in je bekje kijken” vragen we beleefd. “Eh, nou vooruit, als je maar snel bent” is het argwanende antwoord van Lotus. In die paar seconden ziet Marlies genoeg redenen voor een bezoekje aan de dierenarts. Of hij misschien een kattensnoepje lust? Pas bij het derde zakje dat we voor hem openmaken, kan hij weer enig enthousiasme voor ons opbrengen.
*) Echt wel. Bedenk eens hoe uw kat heet als hij gezellig op schoot ligt te knorren en wat u tegen hem zegt als hij net de Ming vaas van het dressoir heeft geknikkerd.
Lily Rustycat
We gaan even in het kantoor van de conciërge zitten waar het meegebrachte voer netjes wordt opgeborgen. Het past er nog nét bij in de kattenkast. Vele kattenliefhebbers die in en rond de Hortus werken, blijken regelmatig een lekker hapje voor hun protegés te kopen. We horen hoe de katten in de Hortus terecht zijn gekomen en spreken af dat Lotus naar het asiel komt, een nachtje slaapt, zijn tandjes laat opknappen, een bloedonderzoekje en zodra hij weer 100% is, terug mag naar zijn stekkie.
Op weg naar de uitgang ontmoeten we Lily a.k.a. Rustycat die ons welkom heet in háár Hortus. Zij ziet eruit als een goudhaantje ondanks de niet aflatende regen. Bij haar geen redenen voor een bezoek aan een arts.
Ongenoegen
Dan is het tijd voor de tandartsafspraak van Lotus. In de auto heeft hij zijn ongenoegen kenbaar gemaakt door het hele repertoire van Koos Alberts te vertolken. Als hij daarna ook nog in een hokje wordt gezet, is de maat vol voor Lotus. “Doe Dat Deurtje Open” jammert hij ons toe en als we niet gehoorzamen, dreigt hij “jullie krijgen voor straf het hele oeuvre van André Hazes te horen”. Tijdens de avondronde is hij wat kalmer. Iets lekkers gaat er wel weer in. Zachtjes klinkt er nog “lege kruk” als ik de deur achter me dichtdoe.
Afgebroken hoektand
Bij de Keerhoeve ontdekken ze een afgebroken hoektand met een gapend open wortelkanaal (dat moet echt pijn gedaan hebben, wat zijn katten toch stoïcijnse wezens). De tand delft het onderspit en dierenarts Marije verlost Lotus ook nog van enig aangekoekt tandsteen. Een beetje bloed tappen blijkt geen probleem en al snel is Lotus terug in zijn hok waar hij tijdens de avondronde alweer rammelt van de honger. De dag erop blijkt zijn bloed helemaal in orde en gaat het al zo goed, dat Lynn hem mag komen halen. Mét dieetvoorschrift, dat wel. Bekijk hier het filmpje van Lotus die weer terugkomt in zijn vertrouwde Hortus.
De Botanicatz worden elke dag van eten en drinken en aai-sessies voorzien, ook al is de Hortus op dit moment natuurlijk gesloten. “We missen de knuffels van de bezoekers wel” aldus Lily en Lotus, “maar we zijn intussen altijd virtueel te bezoeken!”.
Laatste blog & nieuws
Met pensioen: Marian ging van de klas naar de katten
Wie ben je zonder je betaalde werk? Die vraag stond centraal in het magazine van FNV Senioren. Marian Castenmiller weet het antwoord wel! Zij is vrijwilliger bij onze asielkatten. “Samen met de katten ontspan ik en weet: dit is echt genieten. Dit is mijn pensioen.” Lees hier het hele verhaal van Marian.
Asieldieren niet zielig, maar willen wel een eigen thuis
VIDEO | Omroep Sleutelstad was op bezoek bij ons in het asiel! Het idee dat asieldieren zielig zijn, of dat heel veel dieren jarenlang in het asiel zitten klopt niet. “De meeste honden en katten vinden snel een nieuw thuis”, legt collega Suzan uit aan lokale omroep Sleutelstad die een bezoek bracht aan het asiel. “Gemiddeld zit een kat hier zes weken, maar sommige zijn al met een paar dagen weg.” Ze vertelt hoe de adoptie van een dier in zijn werk gaat, en geeft tips voor mensen die een huisdier overwegen. Bekijk hier het hele interview!
Gouden match voor lovebirds Loofje en Kwetter
Agapornis Willemijn landde afgelopen zomer doodmoe in een tuin. Gelukkig knapte ze snel op en ze vond een nieuw thuis èn nieuwe liefde bij de prachtige agapornisman Kwetter. Daar werd Willemijn liefdevol omgedoopt tot Loofje. Het kromsnavel-koppel speelt en knuffelt er elke dag op los en gaat zelfs mee op vakantie. “Loofje is echt een deel van het gezin en ik kijk er elke dag naar uit om met haar bezig te zijn.” aldus haar nieuwe baasje.
