Intussen in het asiel: Verkade

Intussen in het asiel: Verkade

Als Verkade bij ons binnen komt, is hij tegelijk stoer en sneu. Stoer omdat hij een grote, ongecastreerde, zwarte kater is. Sneu omdat hij iets aan zijn wang heeft, dat we eigenlijk alleen kunnen beschrijven met “jakkes”. Eventueel gevolgd door “ai”. Het is open, rauw en bloederig. Het is niet goed vast te stellen of het om een abces gaat of een open tumor en Verkade maakt bezwaar als we beter willen kijken.

Buitenkat

Hij is een echte buitenkat zonder eigen huis die al jaren rondloopt in zijn buurt. De bewoners voeren hem en houden hem in de gaten. Zijn huidige wang-toestand blijft niet lang onopgemerkt. Hoewel hij zich prima door hen laat aanhalen, is oppakken en in een mandje stoppen nog weer een heel ander ding. Toch lukt het hen uiteindelijk en op 25 oktober komt hij bij ons binnen.

Vanwege zijn toestand brengen we hem direct naar onze dierenarts. Hij krijgt een roesje -want niet hanteerbaar- en er komt een flinke hoeveelheid pus uit wat we voorlopig een abces noemen. Hij krijgt pijnstilling en antibiotica. De mogelijkheid bestaat dat zijn gebit de onderliggende oorzaak is.

Buitenkat Verkade belandt met een dikke wang in het asiel

Verkade in quarantaine

Omdat hij een ongecastreerde kater is, testen we hem op kattenaids. Gelukkig is de test negatief.
Hij krijgt een plekje in onze quarantaine. Als ik met hem kennismaak op mijn avondronde, ligt hij achterin zijn hok en vraagt beleefd of ik hem geen aandacht wil schenken. “*blaas* niks te zien hier, dame, doorlopen maar *blaas*“ .

Ik snap zijn hint en negeer hem verder. De volgende avond leg ik een klein lekkertje neer en de avond erop ook. In de loop der weken ontdooit hij langzaam en dat hoor ik ook van zijn verzorgers. Hij schrikt van onverwachte bewegingen en oppakken is absoluut een brug te ver, maar aandacht en aaien zijn steeds een beetje meer welkom.

Zijn wang slinkt en geneest. Hij krijgt zijn entingen, ontworming (hard nodig…) en op 17 november is hij zover dat we hem kunnen castreren en chippen. Tijdens zijn castratie, als hij toch slaapt, inspecteert dierenarts Roel nogmaals zijn bek. Het gebit zelf ziet er normaal uit, al bloedt op sommige plaatsen zijn tandvlees bij aanraking. We zijn er niet helemaal gerust op en houden hem als een havik in de gaten. Mochten hij weer klachten krijgen, dan gaan we uiteraard zijn gebit bekijken. We stoppen met de pijnstilling en wachten af.

Hamster Verkade

Dan mag hij naar de kattenhal om zich te presenteren aan het kattenzoekende publiek. Twee dagen later staat er een foto van Verkade, vermomd als hamster, op de asielapp. Onze eerste collectieve gedachte is “toch een tumor”. Het lelijke woord dat we ook allemaal denken, laat ik hier maar weg.

Marlies maakt meteen een afspraak met dierenarts/gebitspecialist Marije voor vrijdag 1 december. We zijn ervan overtuigd dat het nieuws slecht zal zijn en ik besluit om een blog aan Verkade te wijden. Soms loopt het gewoon niet goed af met een dier en daar kan niemand dan iets aan doen. Het is de asielrealiteit en dit blog heet nu eenmaal Intussen in het asiel.

Opnieuw krijgt Verkade een wang die meer doet denken aan een hamster dan aan een kat.

Gebitsproblemen

Op vrijdagochtend check ik mijn mail en zie de patiëntenkaart van Verkade staan. Ik lees over pus die -wederom- is verwijderd, snijtanden die missen, kiezen die aan het oplossen zijn, een hoektand die los zit, onregelmatig botweefsel. Maar ik zie niets over een tumor.

Alle problematische tanden en kiezen gaan eruit. We starten opnieuw met antibiotica en pijnstilling. Alle tijd heeft Verkade nu weer. Om in het asiel te herstellen en om -ondanks dat hij nog steeds geen makke theemuts is- een nieuw thuis te vinden waar ze hem zijn gang zullen laten gaan en tegelijkertijd scherp in de gaten zullen houden.

Gebitsproblemen bij katten zijn een vaak onderbelicht en onopgemerkt probleem. Laat het gebit van uw kat jaarlijks checken. Katten zijn meesters in het verbergen van hun kwalen, waardoor de last die ze van hun gebit hebben vaak onderschat wordt. Maar iedereen die zelf wel eens kiespijn heeft gehad, zal niet willen dat hun dier met dezelfde pijn rondloopt!

2 gedachten over “Intussen in het asiel: Verkade

  1. Wat zielig ! Dapper kereltje. Kiespijn? Breek me de bek niet van open. Gelukkig is alles weer goed gekomen. Hopelijk krijgt hij snel een gouden mandje.
    Els en Leo

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *