Intussen in het asiel: De vijf shih-tzu’s

Intussen in het asiel: De vijf shih-tzu’s

Als ik de asielpoort binnenrijd, terug na een weekendje weg, zie ik Syl met een shih-tzu aan een riempje over het asielterrein banjeren. Even knipper ik met mijn ogen. Het hondje lijkt als twee druppels water op Timo, Syl’s eigen shih-tzu die in 2012 overleed. Ik stap uit de auto en loop een rondje mee over het terrein voor de uitleg.

Eén van de vijf shih-tzu's die aan de zorg van Dierentehuis Stevenshage zijn toevertrouwd.

Dakloos

Door een ongelukkige samenloop van omstandigheden is een echtpaar dakloos geworden. Ze wonen tijdelijk in hun auto. Bij de mensenopvang zijn honden nu eenmaal niet toegestaan en het echtpaar is in het bezit van vijf shih-tzu’s. De Dierenpolitie neemt contact op met ons want dit is een serieus Noodgeval.

Het zijn twee reutjes en drie teefjes van verschillende leeftijden. De jongste – waarmee we over het terrein schuifelen – heet Pip. Pip is hoogst onder de indruk van alle gebeurtenissen en loopt voor het eerst aan een riempje. Ook Syl is de gelijkenis tussen Timo en Pip uiteraard niet ontgaan…

De shih-tzu salon

De dagen erna gaan Marianne en Annika met de hondjes aan de slag. Inenten, ontvlooien, ontwormen, trimbeurt, gebitjes. Alle vijf komen ze aan de beurt. Bij pup Pip zijn de melkhoektandjes blijven zitten, dus ook zij mag naar tandarts Marije.

Intussen proberen we de hondjes een beetje te leren kennen om erachter te komen welk type baasjes we voor hen moeten zoeken. De jongetjes vinden het allemaal wel best. De meisjes vinden het allemaal nog wat spannend. Het duurt even voordat we erachter zijn dat ze uit een plastic voerbakje willen dineren. Of van de vloer, dat mag ook.

Sport & spel is niet hun ding. Wandelen? Neuh, ook niet per se, een stukje snuffelen op het gras voldoet prima. Syl ontfermt zich over kleine Pip, die zich al snel helemaal thuis voelt bij golden retriever Teun en kater Tobias. Hoewel ik weet dat Syl echt nog maar één hond wil, zie ik toch lichte twijfel ontstaan.

Nieuwe baasjes

Na een paar weken melden zich gegadigden voor Pip. Syl moet een besluit nemen. Na een nachtje slapen, meldt ze “nee”. Pip is een geweldig leuk hondje, maar geen Timo, hoeveel ze uiterlijk ook op hem mag lijken. Pip krijgt een fijn nieuw thuis met baasjes die begrijpen dat ze haar moeten uitleggen dat enge dingen een uitdaging zijn en dat ook shih-tzu’s nieuwe dingen kunnen leren.

Dat is nummer één. Nog vier te gaan. Ook pater familias Spyke (die het liefst de hele dag op schoot verblijft) vindt al snel een nieuw thuis.

Drie extra kleinkinderen

De volgende kandidaat-baas komt met de resterende drie kennismaken, om te kijken met wie ze de beste klik heeft. Ze heeft haar kleindochter en diens vriend – die bij haar wonen – meegenomen. Marianne laat de drie mensen en de drie honden even rustig in de spreekkamer kennismaken en gaat weg om iets te drinken voor hen te halen. Als ze terugkomt met koffie en thee, zitten ze alle drie met een hondje op schoot. De keuze is gemaakt, alleen hebben ze allemaal voor een ander hondje gekozen. Ze komen er niet uit.

Uiteindelijk zegt grootmoeder: “Dan nemen we ze toch alle drie?” Een mooi compromis natuurlijk, maar ook een hele opgave met een aantal consequenties. Meer kosten, meer schoonmaken, meer zorg, meer energie, maar natuurlijk ook meer plezier. Marianne neemt alles goed met haar door en komt daarna met mij overleggen. Impulsbesluiten kunnen goed uitpakken, maar toch schrijven we altijd enkele dagen bedenktijd voor. Ook na die paar dagen blijven de drie bij hun besluit en kort daarna zwaaien we het zestal uit.

Zo hebben we in iets meer dan een maand tijd deze vijf hondjes binnengekregen, opgekalefaterd en herplaatst. We zijn er blij mee. Hond Teun is vooral blij met het besluit van Syl waardoor hij lekker de enige hond in huis mag blijven.

Bent u benieuwd naar onze plaatsbare honden? Klik hier voor het actuele overzicht.

2 gedachten over “Intussen in het asiel: De vijf shih-tzu’s

  1. Wat erg voor de oorspronkelijke eigenaren van de hondjes. Ook al weet je dat het beter voor ze is, je houdt van de hondjes alsof het je kinderen zijn. Dan ben je naast je huis dus ook je diertjes kwijt. Hoeveel ellende kan een mens hebben.

  2. Heel goed nadenken of je ongemerkt niet je overleden dier wilt vervangen en bedenktijd voorschijven bij impulsbesluiten vind ik weer twee prachtige voorbeelden van hoe zuiver jullie met mens en dier omgaan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *