Intussen in het asiel (in Griekenland)

Hoewel ik mijn werk erg leuk vind, heb ik ook wel een paar keer per jaar behoefte aan vakantie. Even eruit om de batterij weer op te laden. In september is het zover. Ik stap samen met vrijwilliger Laura in het vliegtuig naar Griekenland. We gaan genieten van de zon en het leven op het eiland Aegina, vlakbij Athene. Elke ochtend meld ik me bij het plaatselijke hondenasiel om daar te helpen. Ik kom er al 10 jaar erg graag tijdens mijn vakantie een handje toesteken. Veel mensen snappen niet goed waarom ik in hemelsnaam in mijn vakantie ga helpen in een asiel, terwijl ik in Nederland ook al in een asiel werk…

Gebruiksaanwijzing

De uitleg: het asielwerk in Griekenland is totaal niet te vergelijken met werken in een Nederlands asiel. Zo weet vrijwilliger Laura dat ze bij Stevenshage niet zomaar een kennel in moet lopen als ze een hond niet kent. Want met de vele honden-met-gebruiksaanwijzing die in Nederlandse asielen zitten, is dat over het algemeen niet verstandig.

In Griekenland word je begroet door een grote groep honden (30? 40?) die op het terrein loslopen. En bij de honden die in de kennel zitten kun je ook gewoon binnenstappen. Dat is wel even schakelen voor Laura, maar tegelijkertijd geniet ze van de vele Griekse pups, omdat we in Nederland zelden pups zien in het asiel.

Voor mij is het nog weer anders omdat ik in Aegina vrijwilliger ben en geen medewerker. De verantwoordelijkheid voor de honden laat ik helemaal over aan de vaste medewerkers Elena, Andreas en Vangeli. Ik ben nu degene die mag socialiseren, knuffelen en uitlaten!

Dierproeven

Als er een (Griekse) bezoeker langskomt, is Andreas degene die haar rondleidt. Ik zie hen kijken naar Laura en mij. Het is duidelijk dat ze het over ons hebben. Als de bezoeker weg is, meldt Andreas dat ze niet begreep dat wij vrijwilligerswerk doen. In een asiel. In onze vakántie. Andreas heeft geprobeerd het uit te leggen, maar het feit dat buitenlanders in hun vakantie vrijwillig honden in Griekenland willen verzorgen, gaat er niet in bij mevrouw.

Dat hoort hij wel vaker van mensen en ik zie dat het Andreas stoort. Ik denk aan het blog van Nicolette “14 dingen die we liever niet meer willen horen“.  Zo heeft elk asiel, in elk land een eigen lijst natuurlijk.

Andreas vertelt over een andere van zíjn 14 dingen. Aardig wat Grieken, waaronder ook mensen die in de dierenwereld werken, zijn ervan overtuigd dat honden die vanuit Griekenland naar het buitenland – zoals Duitsland of Nederland – verhuizen, gebruikt zullen worden voor dierproeven. Dat er mensen geld betalen om een dier over te laten vliegen uit liefde voor de hond, en dat hij vervolgens bij iemand thuis komt te wonen, kunnen ze zich simpelweg niet voorstellen.

Het feit dat Andreas en Elena en de andere medewerkers zich zo inzetten voor de honden en een asiel runnen, kan in hun ogen alleen maar zijn omdat er financiële winst mee te behalen is. Door middel van dierproeven dus.

Argos

Ik luister met open mond en besef dat de 14 ergernissen van ons blog nog niet eens zo erg zijn vergeleken met de Griekse lijst. Dat wij het in Nederland en bij Stevenshage toch wel goed voor elkaar hebben.

Een week later stap ik op het vliegtuig terug en verlaat Griekenland, vergezeld door hond Argos. Beste Grieken, geloof me: deze hond krijgt gewoon een heerlijk huis met liefdevolle baasjes en blijft heel ver uit de buurt van welke dierproef dan ook!

Argos maakt binnenkort kennis met zijn potentiële nieuwe baasjes. Klik hier voor een actueel overzicht van onze plaatsbare honden.

Vorig jaar bezocht onze Stevenshage-delegatie dit asiel in Aegina ook. Bekijk hier het filmpje van hun bezoek!

Laatste blog & nieuws