Zonder vrijwilligers zijn de asieldieren nergens. Zij zijn de helden zonder cape, de supersterren van Stevenshage! Elk kwartaal interviewen we één van hen voor ons asielblad Beestenbende. Dit keer maken we kennis met Reyhan Aydin.
door Suzan Commandeur, vrijwilligster bij Dierentehuis Stevenshage
Ruim twee jaar geleden begon Reyhan Aydin met haar vrijwilligerswerk bij de asielkatten. En dat doet ze met hart en ziel: naast haar vaste ochtenden komt ze vaak apart langs om de speciale gevallen extra aandacht te geven. En aangezien eigenlijk elke kat voor Reyhan speciaal is, is ze sinds die twee jaar een veel geziene gast bij de asielkatten. Maar haar verleden met Stevenshage gaat veel verder terug.
In januari 2009 viel Reyhan’s oog op asielkat Lady. Ze werd door kattenverzorgster Marlies uitgenodigd voor een kennismaking en één ding was meteen duidelijk: Reyhan en Lady waren een match. Inmiddels zijn we ruim vijftien jaar verder en is Lady met haar bijna 17 jaar nog altijd de steun en toeverlaat van Reyhan.
Zwerfkatten
In de jaren daarna had Reyhan regelmatig contact met het asiel. Er leefden meerdere zwerfkatten in haar wijk die door een buurman gevoerd werden, maar echte verzorging kregen ze niet. Reyhan hield de katten in de gaten en overlegde regelmatig met Marlies over hun toestand. Voor sommige katten was het beter om niet meer op straat te leven, en die kwamen dan in het asiel terecht. Elk van deze katten kreeg een plekje in Reyhan’s hart.
Stille wens
Het was altijd al een stille wens van Reyhan om vrijwilligster bij het dierenasiel te worden, maar als alleenstaande moeder van een schoolgaande dochter was dat praktisch niet te doen. Toen haar dochter oud genoeg was, zag Reyhan haar kans schoon en mocht ze beginnen bij de asielkatten. Onder supervisie van – hoe kan het ook anders – Marlies. Reyhan helpt mee met het voeren, schoonmaken en verzorgen van de katten, maar daar blijft het meestal niet bij.
Vertroetelen
Reyhan besteedt extra veel aandacht aan het knuffelen met katten die dat willen en het op hun gemak stellen van bange dieren. Als daar in de reguliere werktijd geen ruimte voor is, dan komt Reyhan ’s middags terug om haar lievelingen van dat moment alsnog te vertroetelen. Ze vindt het mooi om de ontwikkelingen van de katten te volgen: “Ze komen soms doodsbang in de quarantaine binnen, en in de loop van de tijd zie je ze langzaam maar zeker veranderen in zelfverzekerde knuffelkonten. Geweldig vind ik dat.”
Bibiano
De vraag naar haar meest memorabele asieldier is voor Reyhan een lastige, maar toch komt kater Bibiano bovenaan het lijstje. Hij was de eerste kat die ze in het asiel verzorgde. Ze omschrijft hem liefkozend als een clown, die mensen regelmatig een tik op hun schoenen gaf, maar die ook zo blij en lief kon zijn. Bibiano verbleef bijna een jaar in het asiel voordat hij geplaatst werd. Talloze keren kwam ze speciaal voor hem terug voor extra knuffels. Dat deed ze ook voor poes Babs, die wekenlang in de ziekenboeg van het asiel verbleef vanwege haar oogproblemen. “Maar Babs was niet zielig. Ze is een heel sterk en ondeugend meisje.” En dan over asielpoes Macy: “Ach ja, die heeft ook echt mijn hart gestolen. Helaas werd ze ziek en overleed ze in het asiel.” Het is wel duidelijk: Reyhan heeft ze allemaal lief.
Rugzakjes
Het is dan ook geen verrassing dat poes Lady niet het enige huisdier is in huize Aydin. In totaal heeft ze één konijn (Nijntje van 7 jaar) en drie katten, allemaal ‘met een rugzakje’. Naast Lady zijn er poes Loesje van 11 en kater Twister die nu 10 jaar is. En dan was er ook nog zwerfpoes Meissie, die Reyhan jarenlang buiten heeft verzorgd en die de laatste twee jaar van haar leven bij haar binnen woonde. Het is dat de ruimte in Reyhan’s huis beperkt is, want in haar hart is plek genoeg voor nog ontelbaar veel meer katten.
Laatste blog & nieuws
Met pensioen: Marian ging van de klas naar de katten
Wie ben je zonder je betaalde werk? Die vraag stond centraal in het magazine van FNV Senioren. Marian Castenmiller weet het antwoord wel! Zij is vrijwilliger bij onze asielkatten. “Samen met de katten ontspan ik en weet: dit is echt genieten. Dit is mijn pensioen.” Lees hier het hele verhaal van Marian.
Asieldieren niet zielig, maar willen wel een eigen thuis
VIDEO | Omroep Sleutelstad was op bezoek bij ons in het asiel! Het idee dat asieldieren zielig zijn, of dat heel veel dieren jarenlang in het asiel zitten klopt niet. “De meeste honden en katten vinden snel een nieuw thuis”, legt collega Suzan uit aan lokale omroep Sleutelstad die een bezoek bracht aan het asiel. “Gemiddeld zit een kat hier zes weken, maar sommige zijn al met een paar dagen weg.” Ze vertelt hoe de adoptie van een dier in zijn werk gaat, en geeft tips voor mensen die een huisdier overwegen. Bekijk hier het hele interview!
Gouden match voor lovebirds Loofje en Kwetter
Agapornis Willemijn landde afgelopen zomer doodmoe in een tuin. Gelukkig knapte ze snel op en ze vond een nieuw thuis èn nieuwe liefde bij de prachtige agapornisman Kwetter. Daar werd Willemijn liefdevol omgedoopt tot Loofje. Het kromsnavel-koppel speelt en knuffelt er elke dag op los en gaat zelfs mee op vakantie. “Loofje is echt een deel van het gezin en ik kijk er elke dag naar uit om met haar bezig te zijn.” aldus haar nieuwe baasje.
