Intussen in het asiel: Happy-Blue-Monday-Hebbes-Dag

Intussen in het asiel: Happy-Blue-Monday-Hebbes-Dag

Begin december komt er een zwerfkat binnen. Hij is duidelijk bejaard en bij het nakijken op de dierenartstafel zakt hij pardoes door zijn achterpoten. “Oh jee” denken we, ieder voor zich, zonder het uit te durven te spreken ”als deze maar levend het pand weer gaat verlaten…”.

Bejaarde asielkat Felix laat bij Dierentehuis Stevenshage in Leiden weten dat hij er met zijn 16 jaar echt nog wel mag zijn!

Gechipt

De kat, laten we hem even Felix noemen, blijkt de liefheid zelve en een voorbeeldige logé. We schatten hem rond de 16 jaar oud. We ontdekken een chip en verwachten een eigenaar heel blij te kunnen maken. Helaas zijn de bij het chipnummer geregistreerde telefoonnummers afgesloten en komen we niet veel verder. De volgende dag vervolgen we de zoektocht en krijgen we een adres door dat zeker twintig kilometer van de vindplaats verwijderd is. Misschien is de eigenaar verhuisd en vergeten de adreswijziging door te geven?

Eigenaar

Voor de volledigheid gaat Marlies toch even langs het adres waar de chip geregistreerd staat. Na enig heen en weer praten geeft de bewoner toe dat Felix inderdaad daar thuis hoort. Ze zijn niet eens verbaasd als Marlies vertelt waar Felix is gevonden. Na enig doorvragen komt de aap uit de mouw: Felix moet maar bij ons gaan blijven. Inslapen, herplaatsen, allemaal goed, als zij daar maar niet over hoeven beslissen.

Volumeknop

Felix intussen vindt het bij ons allemaal wel best. Eten? Nou graag en laat dat toefje peterselie maar zitten hoor. Knuffelen? Jawel! Kattenbak gebruiken? Geen probleem. Even denken we dat hij misschien doof is, of dementerend, omdat hij een Heel Harde Stem heeft. Maar de momenten waarop hij zijn volumeknop open zet (als hij ons ziet of als we met eten komen of als we hem roepen) overtuigen ons dat hij prima kan horen en uitstekend weet wie hij is en wat er om hem heen gebeurt.

Bloedonderzoek

Omdat we graag willen weten hoe we verder moeten en Felix nu toch van ons is, laten we snel bloedonderzoek doen. Felix zelf vindt dat grote onzin en laat ons dat ook duidelijk weten (sorry dierenarts). Hij weet namelijk allang dat hij kerngezond is. Later blijkt dat we hem daar gelukkig geheel gelijk in moeten geven.

Spagaat

Enige punt van zorg is zijn achterhand*, die stram blijft en zwak met een zeer matige bespiering. Hij zakt in zijn hok ook regelmatig in spagaat. Maar wij en Felix geven niet op. Hij krijgt een eigen suite in de quarantaine, een goede dosis pijnstilling voor zijn krakende gewrichten plus een trainingsschema-op-maat. Eerst loslopen in de afdeling en als we zien dat hij meer beheersing krijgt over zijn achterpoten, loslopen in de gang van de quarantaine.

* De achterhand is het achterste gedeelte van een dier, ongeveer vanaf de lendenen.

Uitstapjes

Zodra zijn entingen in orde zijn, mag hij op stille momenten mee op tournee door het asiel. Zelfverzekerd en onbevreesd stapt hij in ganzenpas achter Eline of Marlies aan. Onderweg neemt hij alle tijd om alle geurtjes te besnuffelen en naar zijn collega asielkatten aan de andere kant van de ruit te zwaaien. Felix geniet zichtbaar van deze uitstapjes (en wij van hem) en we hebben het hart niet om hem te vertellen dat het niet voor de lol maar voor zijn bestwil was.

Niet optillen

Uiteindelijk bepaalt hij dan zelf wanneer het uitstapje lang genoeg heeft geduurd, vanwege etenstijd ofzo, door op zijn gemakje terug naar zijn suite te lopen. Wat weer prettig is voor ons omdat optillen niet echt wordt gewaardeerd door de oude heer. Als we dat wel doen, worden we namelijk ter waarschuwing getrakteerd op de Heel Harde Stem. Als oudere heer moet je tenslotte zuinig zijn op je waardigheid.

Oudere heer

Niet lang nadat zijn contactadvertentie op onze website is gepubliceerd, meldt zich een gegadigde. Een oudere heer zoekt gezelschap. Komt ons bekend voor. En zo gebeurde het dat Blue Monday, wat de saaiste en naarste dag van het jaar zou hebben moeten zijn, Happy Hebbes Dag werd voor Felix. Bejaarde met beperking ontpopt zich tot krasse knar. We wensen de twee heren veel gezelligheid samen, met af en toe een wandelingetje en, wellicht, wat lekkers te eten.

Op onderstaande video gaat Felix op avontuur door het asiel om zijn achterhand te trainen.

2 gedachten over “Intussen in het asiel: Happy-Blue-Monday-Hebbes-Dag

  1. De oude heer die graag wilde worden geplaatst is prettig geland in Oegstgeest. Hij vindt het kosthuis goed, met een variatie aan droog- en nat voer. Een prettig bed om op de slapen en toch overzicht op de situatie te hebben. Hij komt graag bij zijn oude huisbaas om te melden dat hij honger heeft dan wel trek in een ander smaakje. Samen in de grote stoel televisie kijken is eigenlijk favoriet. Na een enkele nacht met spoken en luide meeuwengeluiden. Is het snel beter gegaan. Morgen wordt zijn kattenbakautomaat geinstalleerd en komt er een kat voer tray, zodat zijn eten wat makkelijker kan worden geserveerd! Tot zover gaat het goed met deze plaatsing.
    De slappe achterhand begint al wat steviger te worden.
    Toch heeft hij verschillende plekjes op zijn lijf waar hij niet mag worden aangeraakt. Als dat onbewust toch gebeurt, krijst hij als een meeuw en haalt hij meteen uit met nagels en tandjes. Wat dat betreft is nog wat opvoeding nodig. Maar het komt goed met de 2 krasse knarren!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *